28 October, 2016

ലഹരി

ഇക്കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഹയര്‍ സെക്കന്ററി കുട്ടികള്‍ക്ക്  ക്ലാസെടുക്കാന്‍ പോയപ്പോ എനിക്കിത്തിരി ഭയമുണ്ടായിരുന്നു.പ്രിപ്പയര്‍ ചെയ്യാന്‍ സാവകാശം കിട്ടാതെ പെട്ടെന്ന് എടുക്കേണ്ടി വന്ന ക്ലാസ്..പേപ്പര്‍ എടുത്താല്‍ എഴുതി പിടിപ്പിക്കാന്‍ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം.പക്ഷെ എഴുന്നേററ് നിന്ന് രണ്ടാളുടെ മുന്‍പില്‍ പറയാന്‍ ഇത്തിരി ചങ്കിടിപ്പ്.ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് materials സംഘടിപ്പിക്കണം.ലഹരിയുടെ നിഗൂഡതകളറിയാമെന്ന് കരുതി   നെറ്റില്‍ കയറി  തപ്പി.മദ്യം, മയക്കു മരുന്ന്.,കഞ്ചാവ് തുടങ്ങിയ ലഹരികളുടെ ദൂഷൃ വശങ്ങള്‍ തേടിയ എന്റെ മുന്‍പില്‍ പത്രത്താളിലെ വാര്‍ത്താ പേജുകള്‍ തെളിഞ്ഞു വന്നു.ലഹരിയുടെ കാണാക്കയങ്ങളില്‍ മുങ്ങിയ അച്ചന്‍ സ്വന്തം ചോരയില്‍ പിറന്ന മകളെ,സഹോദരന്‍ സഹോദരിയെ,പന്ത്രണ്ടു വയസുകാരന്‍ രണ്ടു വയസുകാരിയെ,നാല്പതുകാരന്‍ തൊണ്ണൂറുകാരി വൃദ്ധയെ,  മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നതാരന്നു  തിരിച്ചറിയാനാകാതെ വണ്ണം തലച്ചോറിനെ, പ്രജ്ഞയെ മൂടുന്ന ലഹരിയില്‍ ചവിട്ടി മെതിച്ച ജീവിതങ്ങള്‍..വായിച്ചു  വായിച്ചു ഞാനങ്ങനെ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ മലയോരങ്ങളിലെക്ക് കയറി പ്പോയി
"എന്റെ ഡോക്ടറെ നിങ്ങള്‍ക്കറിയാമോ",ഒര്ഫനെജിലെ അമ്മ പറഞ്ഞു.എത്രയെത്ര പെന്കുഞ്ഞുങ്ങളാണ് പോകാനോരിടമില്ലാതെ ഇവിടെ ,വീട്ടില്‍ നിന്നാല്‍ അച്ചനാകാം, സഹോദരനാകാം,അല്ലെങ്കില്‍ അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളാകാം,ആരെയാണീ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുക.ശരീരത്തില്‍ ഏല്‍ക്കുന്ന മുറിവിനെ ക്കാള്‍ എത്രയോ വലുതാണ്‌ ഉള്ളില്‍ ഏല്‍ക്കുന്ന ആന്തരിക മുറിവുകള്‍.  അതെങ്ങനെ മായ്ക്കും.സ്വന്തം വീട്ടില്‍  abuse ചെയ്യപ്പെടുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ,അച്ഛനാകാം, ,അമ്മയോ സഹോദരനോ കൂട്ടീ കൊടുക്കുന്നതാകം,രണ്ടാനച്ചനാകാം,.സുരക്ഷിതമായി നില്‍ക്കാനോരിടമില്ലാത്ത പെണ്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെശാപം പേറുന്ന നാടാണിത്.‍.

ഇവര്‍ക്കൊരു താങ്ങ് വേണം.ഡോക്ടര്‍ നിങ്ങള്‍ക്കുള്ളതിനനുസരിച്  ഞങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കണം.ഈ ഗതി കേട്ട പെണ്‍ മക്കള്‍ക്ക് വേണ്ടി.
.
ഞാനെന്റെ പെണ്മക്കളെ ഓര്‍ത്തു.തനിച്ച് കുട്ടികളെ എങ്ങും വിടരുതെന്ന് കര്‍ശന നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കിയിട്ടാണ് ജോലിയ്ക്ക് വരുന്നത്..
എന്റെ നെഞ്ചിന്റെ കനം കൂടി.കണ്ണീരിനെ പിടിച്ചു നിര്ത്താനാകുന്നില്ല.
ആരുടേതന്നറിയാതേ   ഉള്ളില്‍ പൊട്ടി മുളച്ച ബീജത്തെ തോണ്ടിയെടുത്ത് കളയാന്‍,  നിയമ പ്രകാരമുള്ള മാസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം അഡ്വക്കേറ്റിന്റെ സഹായം തേടേണ്ടി വന്ന പതിനാലുകാരി പെണ്‍കുട്ടിയെ ഓര്‍ത്തു.ഞാനവളുടെ വക്കീലിനു ഏഴുതി..ആ മകളെ ഞാന്‍ നോക്കാം.അവളുടെ കുഞ്ഞിനെ കളയരുത്.നിന്ദ്നങ്ങല്‍ക്കിടയാക്കാതെ  ഞാന്‍ വളര്‍ത്താം..വക്കില്‍ ഉടനെ മറുപടി തന്നു.നിങ്ങളുടെ സന്മനസിന് നന്ദി..നിയമത്തിനു അതിന്റെ വഴി തേടിയെ തീരൂ.ആശുപത്രിയുടെ ഇടനാഴിയില്‍ തല കുമ്പിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന പെന്‍ ജന്മത്തെ ഓര്‍ത്തു ഞാന്‍ സങ്കടപ്പെട്ടു.
വയസ് കാലത്ത് താങ്ങാകുമെന്നു കരുതിയ മകന്‍ ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ അപകടമരണത്ത്തില്‍ പെട്ട്  നിശ്ചലനായി കിടക്കുന്ന കാഴ്ച കണ്ടു തല തല്ലിക്കരയുന്ന അമ്മയെ കണ്ടു.അവനുമുന്റായിരുന്നു ലഹരിയുടെ ഭ്രാന്ത്.
മിക്ക പീഡനങ്ങള്‍ക്ക്  പിന്നിലും ഒരു ലഹരിയുടെ കെണിയുണ്ടായിരുന്നു.
ഇങ്ങനെ കണ്ടറിഞ്ഞ കേട്ടറിഞ്ഞ ഒരു സങ്കടക്കടലുള്ളില്‍ നിറഞ്ഞാണ്  ഞാന്‍ കുട്ടികളുടെ അടുത്ത് പോയത്.ഒരു പത്ത് പ്രാവശൃമെങ്കിലും ഞാനവരെ മക്കളെ എന്ന് വിളിച്ചു കാണും.(അവരെ ക്കാള്‍ പ്രായമുള്ള മക്കള്‍ എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നേനെ).

പലതും പറഞ്ഞു അവസാനം തിരാറായപ്പോള്‍ ഞാനവരോടു ചോദിച്ചു,
ഈയിരിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ പെങ്ങന്മാരെ ദ്രോഹിക്കുന്ന ,അവരുടെ മാനത്തിനു വില പറയുന്ന ,നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞനിയത്തിമാരുടെ നിഷ്കളങ്ക ബാല്യങ്ങളെ ചവിട്ടിയരയ്ക്കുന്ന,നിങ്ങളുടെ അമ്മമാര കണ്ണീര്‍ കുടിപ്പിക്കുന്ന ,നിങ്ങളുടെ യൌവനങ്ങളെ തച്ചുടയ്ക്കുന്ന ഈ മാരക വിപത്തിനെ നിങ്ങള്‍ക്ക് വേണോ മക്കളെ.വേണ്ട,അവര്‍ ഒന്നടങ്കം പറഞ്ഞു.
ഇതിന്റെ കെണിയില്‍ പെടുന്ന നിങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരെ പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കാവില്ലേ.ആകും..Say no to drugs..
ഞാനാ പെണ്‍ മക്കളോടു ചോദിച്ചു.ലഹരിയില്‍ മുങ്ങുന്നവരെ , നിങ്ങളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെ ചവിട്ടി ത്താഴ്ത്ത്തുന്നവരെ,,നിങ്ങളെ ഗതികെടിലെക്ക് തള്ളിവിടാന്‍ ഏതറ്റം വരെയും പോകുന്നവരെ വിവാഹം കഴിക്കാന്‍ പറ്റില്ലെന്ന് പറയാന്‍ ധൈര്യമില്ലേ മക്കളെ നിങ്ങള്‍ക്ക്.പെണ്‍കുട്ടികള്‍ കൈയടിച്ചു.

25 April, 2016

ഭാരതമാതാവേ ക്ഷമിക്കു..




നമ്മുടെ ഭാരതത്ത്തിനെന്തു പറ്റി.കഴിഞ്ഞ ഒരു വര്‍ഷമായി എന്താണാവോ,പലര്‍ക്കും ദേശ സ്നേഹം തുളുമ്പി നിറഞ്ഞൊഴുകി ഭാരത്‌ മാതാ കീ ജയ്‌ എന്ന് വിളിച്ചില്ല എന്നാ കാരണത്താല്‍ഒരാളെ അത് വിളിക്കും വരെ മര്‍ദ്ദിക്കുന്നു.
കാലികളെ മേയ്ക്കാന്‍ പോയൊരാളെ തല്ലിക്കൊന്നിട്ടു കാലികളെ കെട്ടഴിച്ചു വിട്ടു ഭാരത്‌ മാതാവിന് ജയ്‌ വിളിച്ചു സായൂജ്യമടയുന്നു.
കൊച്ചു മക്കളുടെ കൊതി കാരണം അല്പം മാംസം അവര്‍ക്കായി വീട്ടീല്‍ കരുതിയ  ഒരുവനെ ആള്‍ക്കൂട്ടം തെരുവ് നയെന്ന പോലെ തല്ലിക്കൊല്ലുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ ദൈവത്തെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തവര്‍ നാട് വിടുകയെന്ന്  പ്രസംഗിക്കുന്ന നേതാക്കള്‍.
 ദേശത്തിന്റെ സംരക്ഷകരേന്നു സ്വയം അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു പിടി കപട കാപാലിക മതസംരക്ഷകരുടെ  നാടായി മാറുന്ന ഇന്ത്യ.
എന്താണ്  നിങ്ങളുടെ ദേശീയത..എന്താണ് ദേശ ഭക്തി.
അതെത്ര മാത്രം ഒരുവനില്‍ അടിച്ചേല്‍പിക്കാന്‍ സാധിക്കും..

ഹിന്ദു പത്രം നടത്തിയ ഒരു സര്‍വേ ഇഷടപ്പെട്ടു..
ബംഗാള്‍ ജാര്‍ഖണ്ട്‌  അതിര്‍ത്തിയിലെ ഉള്‍ ഗ്രാമത്തില്‍
ല്  താമസിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയോട് അവര്‍ ചോദിച്ചു..അമ്മാ..എന്താണി ദേശീയത..What is nationalism..അതി ജീവനത്തിന്റെ  പോരാട്ടത്തില്‍ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക്  അന്നത്തെ ആഹാരം എങ്ങനെ തേടുമെന്ന് മാത്രം ചിന്തിക്കുന്ന ഒരമ്മ അന്തം വിട്ടു..എന്താണത്.അവര്‍ അന്തം വിട്ടു..നിങ്ങള്‍ ജീവിക്കുന്ന രാജ്യത്തെ പ്പറ്റി.നിങ്ങളുടെ ഐഡന്‍റ്റിറ്റി ഏതാണെന്ന്  നിങ്ങള്‍ക്കറിയാമോ.ഇതൊക്കെ ആദ്യമായി കേള്‍ക്കുന്ന ആ സ്ത്രീ സഹായത്തിനു  കണ്ണ് മിഴിച്ചു ചുറ്റുമുള്ളവരെ നോക്കി.ബംഗാള്‍ എന്ന് കൂടെയുള്ള ആരോ പറഞ്ഞതിന പ്രകാരം അവര്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചു.ബംഗാള്‍.
ദേശീയ  ഗാനം അറിയാമോ.
സോറന്‍ എന്ന പേരുള്ള ആ സ്ത്രീ തീര്ത്തും നിസ്സഹായയായി.അവര്‍ ശന്താളി ഭാഷയില്‍  തീര്ത്തും ദയനീയമായി പറഞ്ഞു."നോല്കുപ് ബാരി ഏക്‌നാ.ഞങ്ങളുടെ കുഴല്‍ കിണറുകള്‍ നശിച്ചു പോയി,ഞങ്ങള്‍ക്ക് വെള്ളമില്ല.
പ്രകോപിപ്പിക്കനെന്ന വണ്ണം വന്നവര്‍ ഭാരത്‌ മാതാ കീ ജയ്‌ എന്ന്  വീണ്ടും  വിളിച്ചു. ഇന്നേ വരെ ഭാരത മാതാവിനെ പറ്റി കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത Make in india എന്ന
സമ്പന്ന സ്വച്ഛ ഭാരതത്തിന്റെ ദാരിദ്ര  മക്കള്‍ അസ്വസ്ഥരായി.
അവര്‍ ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.ഞങ്ങള്‍ക്ക് വെള്ളമില്ല.
ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് ഭക്ഷണമില്ല. കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ പട്ടിണിയിലാണ്.
ഞങ്ങള്‍ക്ക് ജോലിയില്ല.
കാട്ടീല്‍ നിന്നുനിന്നു ഉണക്ക വിറക് ശേഖരിച്ചു വിറ്റാല്‍ ഒന്നിനും തികയുന്നില്ല.
ഭാരത്‌ മാതാവിനെ ഞങ്ങള്‍ക്കറിയില്ല.
ഞങ്ങള്‍ക്കയുന്ന കാര്യം ഒന്നേയുള്ളൂ.
ഞങ്ങളുടെ മക്കള്‍ക്ക് വിശക്കുന്നു.ഞങ്ങള്‍ക്ക്  അല്പം ഭക്ഷണം തരൂ.ഞങ്ങളുടെ കിണറുകള്‍ നശിച്ചു.കുടിക്കാന്‍ അല്പം ജലം തരൂ.


അടുത്തതായി അവര്‍ കണ്ടെത്തിയത് ചെന്നൈയിലെ മെറീന ബീച്ചില്‍ വല നന്നാക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രാജു എന്ന മുക്കുവനെ. ഭാരത്‌ മാതാവിനെ  പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അയാള്‍ അല്‍പനേരം ചിന്താമഗ്നനായി എന്നിട്ട് കടല്‍ ചൂണ്ടി പ്പറഞ്ഞു.എനിക്കും എന്റെ മക്കള്‍ക്കും അന്നം തരുന്ന കടല്‍ മാതാവാണ് എന്റെ അമ്മ.മാതാവായാലും പിതാവായാലും പള്ളിയായാലും അമ്പലമായാലും എല്ലാം അതിനു ശേഷം.ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ മീന്‍ പിടിക്കാന്‍ പോയില്ലെങ്കില്‍ എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ പട്ടിണിയിലാകും.തീര്‍ച്ചയായും  അന്നന്നത്തെ ആഹാരത്തിനു പകലന്തിയോളം വിയര്‍ക്കുന്ന അധ്വാനിക്കുന്ന വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ പ്രതീകമായ      രാജുവെന്ന മുക്കുവന്  കടലമ്മയോളം വലുതല്ല ഭാരതമാതാവ്.

 മീററ്റിലെ ഒരു ശുചീകരണ തൊഴിലാളി നേതാവിനെയാണ് പിന്നീടു കണ്ടത്..   വരേണ്യ വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ എച്ചിലുകള്‍ നിറഞ്ഞ തെരുവുകളും ടോയ്ലട്ടുകളും വൃത്തിയാക്കുന്ന ജോലിയില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന  ദളിതനായ പ്രേം നാഥ് ഡിംഗ്ര..നൂറ്റാണ്ടുകളായി ജാതി വ്യവസ്ഥയുടെ തീണ്ടലുകള്‍ ഏറ്റ് വാങ്ങി താഴ്ന്ന ശിരസ്സുമായി നില്‍ക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട  തങ്ങള്‍ക്കും അന്തസുന്ടെന്നു അഭിമാനമുണ്ടെന്നു  വിളിച്ച്ചറിയിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ട്  പരാജയപ്പെട്ടു  ജീവിതമാവസാനിപ്പിക്കണ്ടി വന്ന രോഹിത് വെമുല എന്നാ മിടുക്കനായ ദളിത്‌ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്ന കീഴാള വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രതിനിധി.‍.അദ്ദേഹത്തിനു ഭാരത്‌ മാതാവ് ആരുമല്ല..ദളിതരുടെ എല്ലാമായ അംബേദക്ര്‍ അയാളുടെ എല്ലാം..ജയ്‌ ഭിം  എന്നതാണ് എന്റെ മുദ്രാവാക്യം.അയാള്‍ പറഞ്ഞു.ഒരു ഭരണ കൂടം ജനക്ഷേമത്തെ ക്കാള്‍ ഉപരിയായി ദേശീയത വാദം ഉയര്ത്തുവെങ്കില്‍ അതില്‍ ഒരു അപകട സൂചനയുണ്ട്.ഉദാഹരണത്തിന് ഹിറ്റ്ലര്‍..എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ദേശീയത എന്നാല്‍ എല്ലാ ജനവിഭാഗങ്ങള്‍ക്കും തുല്യത ഉറപ്പാക്കുക,സ്വാതന്ത്ര്യം ഉറപ്പാക്കുക,സാമൂഹ്യ നീതി ഉറപ്പാക്കുക..അഴിമതി വിമുക്തമായ രാജ്യമാവുക തുടങ്ങിയതോക്കെയാണ്..ഭാരത്‌ മാതാ കീ ജയ്‌  വിളിപ്പിച്ച്  ദേശ ഭക്തി പ്രകടമാക്കെന്ട ആവശ്യമില്ല..അയാള്‍ക്ക്  വ്യക്തമായ അഭിപ്രായമുണ്ട്  വേണ്ടത്ര രാഷ്ട്രിയ നിരീക്ഷണവുമുന്ടു..
പിന്നീടവര്‍കേരള തമിഴ് നാട് അതിര്‍ത്തിയിലെ ഗോവിന്ദപുരത്തള്ള ചാരായ ഷാപ്പ്  ഉടമയെ കണ്ടു.എന്താണ് ദേശീയത.''നോക്കൂ,എന്റെ ഷാപ്പില്‍ കേരളത്തില്‍ നിന്നും തമിഴ്നാട്ടില്‍ നിന്നും വടക്കെന്ത്യയില്‍ നിന്നുമുള്ളവര്‍ വരാറുണ്ട്.ഭൂരീഭാഗവും കൃഷിയിടങ്ങളിലും  ഫാക്ടറികളിലും പണിയെടുക്കുന്ന കൂലി തൊഴിലാളികള്‍.. ജാതിയുടെയോ മതത്തിന്റെയോ ഭാഷയുടെയോ ഭേദമില്ലാതെ ഞാനവരെ എന്റെ നാടിന്റെ ഭാഗമായി കാണുന്നു.അതാണെന്റെ ദേശിയത.അയാള്‍ക്കുമുണ്ട് കൃത്യമായ നിര്‍വചനം.

അടുത്ത ചോദ്യം   തൃശൂര്‍ക്കാരി പ്രശസ്ത  സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തകയുമായ   ഷീബാ അമീര്‍നോടാണ്..അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളംദേശഭക്തി ദേശസ്നേഹം തുടങ്ങിയ വിവാദങ്ങള്‍ അന്വര്ഥമാണ്
ദേശീയത അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കാനാവുന്നതല്ല.അസഹിഷ്ണതയ്ക്ക് ജാതിയില്ല.ഭൂരിപക്ഷം ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ മേല്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിച്  അവരില്‍  അസഹിഷ്ണത വലര്‍ത്തുന്നതോന്നും ദേശീയതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതല്ല.അങ്ങനെയുള്ളവര്‍ ആദ്യം ഭരണഘടന വായിച്ചിട്ട്  സംവാദത്തിനു മുതിരട്ടെ.It has clearly defined natinalism as pluralistic and accomodative.It has given right to dissent nd right to remain different.അവര്‍ തിരിച്ചടിച്ചു.
അപ്പോള്‍ പിന്നെ ഇത്ര പെട്ടെന്ന്  ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേററ ദേശിയതയും ദേശഭക്തിയുമൊക്കെ അധികാരം നിലനിര്‍ത്താനുള്ള കുതന്ത്രങ്ങള്‍ മാത്രമാണെന്ന് ആര്‍ക്കാണ് അറിഞ്ഞുകൂടാത്തത്.

സാധരണ ജനങ്ങള്‍ക്ക് ദേശിയതയെന്നാല്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് ദേശഭക്തി ഗാനം പാടുന്നതോ,ഭാരത്‌ മാതാ കീ ജയ്‌ വിളിക്കുന്നതോ ഗോമാംസം ഭക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നതോ അല്ല..തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന അഴിമതിമുക്തമായ ഭരണം,ദാരിദ്ര്യവും പട്ടിണിയുമില്ലാത്ത ഗ്രാമങ്ങള്‍,  അസഹ്ഷ്ണതയും  ജാതിവ്യത്യാസങ്ങളും തീണ്ടാത്ത സമത്വ സംസ്കാരം..ഇതിനൊക്കെ വേണ്ടി നിലനില്‍ക്കുന്ന ഒരു ഭരണകൂടമാണ് തങ്ങള്‍ക്കുളളതെന്നു ജനങ്ങള്‍ക്ക് ഉറപ്പ് കൊടുക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ ദേശത്തിനു വേണ്ടി എന്തും ചെയ്യാന്‍ ജനങ്ങള്‍ തയ്യാറാകും.അധികാരത്തിലിരിക്കുന്നവര്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന  ദേശിയതയുടെ മാനങ്ങള്‍ നാനാത്വത്തില്‍  ഏകത്വമെന്നു വിശേഷിക്കപ്പെടുന്ന ഇന്ത്യന്‍ സംസ്കാരത്തെ ഓര്‍ത്ത്  തിരുത്ത്തിയെഴുതെന്ട കാലം അതിക്രമിചില്ലേ..

04 July, 2015

മിഴിവെട്ടത്തിലേക്ക്.

അടുത്തിടെ വല്ലാതെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തിയ സംഭവമാണ്  തൃശുര്‍ ബസ്റ്റാന്റില്‍ ബസ് കാത്ത് നിന്നവര്‍ക്കിടയിലെക്ക് ഒരു ലോ ഫ്ലോര്‍ ബസ് പാഞ്ഞു കയറി അന്ധരായ രണ്ടു കായിക താരങ്ങള്‍ മരണമടഞ്ഞ വാര്‍ത്ത.അടുത്ത് നിന്നവരൊക്കെ അപകടം പാഞ്ഞു വരുന്നതറിഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞു മാറിയപ്പോള്‍ കാഴ്ചയില്ലാത്തത് മൂലം വിധിയ്ക്ക് കീഴപ്പെടെന്ടി വന്ന യുവ പ്രതിഭകള്‍.ഒരു പക്ഷെ കാഴ്ചയുള്ളവര്‍ ആരെങ്കിലുമൊന്നു പിടിച്ചു തളളിയിരുന്നെങ്കില്‍ രക്ഷപെടാമായിരുന്ന ജീവനുകള്‍.കാഴ്ചയുള്ളവര്‍ തന്നെ അതിജീവനത്തിനായ് പോരാടുന്ന ഭൂമികയില്‍ ഇരുളില്‍ തപ്പിത്തടഞ്ഞി കുട്ടികള്‍ താണ്ടിയ വഴികള്‍ എത്രയോ ദുഷ്കരമായിരുന്നിരിക്കാം.എല്ലാം ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ടു തീര്‍ന്നു പോകുന്നു.മിഴികളടച്ചു കാഴ്ചയില്ലാക്കാലങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ വന്നാലെങ്ങനെയിരിക്കുമെന്നു എപ്പോഴെങ്കിലും ഓര്‍ത്തു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ?.മിഴിപൂട്ടീയൊരല്പനേരം അന്ധതയെ ധ്യാനിക്കുക.അപ്പോഴാണ്‌ നമ്മുടെ മിഴികള്‍ക്ക്,തിരയുന്ന കാഴ്ചകള്‍ക്ക് ,അവയിലൂടെ രൂപപ്പെടുത്തെന്ട ഉള്‍ക്കാഴ്ച്ചകള്‍ക്ക് എത്ര മാത്രം പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്നു തിരിച്ചറിയാനാകുക.









കുഞ്ഞുങ്ങളെ കാണാന്‍ അനാഥാലയത്തില്‍ പോയതാണ്.ഇരു കണ്ണുകള്‍ക്കും കാഴച്ചയില്ലാത്ത എട്ടു മാസക്കാരി പെണ്‍കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു കൊണ്ടു വന്നു കാണിച്ചു..വെളുത്തു തുടുത്ത സുന്ദരി പെണ്‍കുഞ്ഞിനെ കൈയിലെടുത്തു മുത്തം കൊടുത്തപ്പോള്‍ അവള്‍  മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു.ലോകത്തിന്റെ മനോഹാരിതകളെ കാണാനും നുകരാനും ഈ കുഞ്ഞു മിഴികളില്‍ പ്രകാശം കടന്നു ചെന്നിട്ടില്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ ഖേദം തോന്നി.കണ്ണുള്ളപ്പോള്‍ നമ്മളറിയില്ലല്ലോ കണ്ണിന്റെ വില.മെഡിക്കല്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട്സ് നോക്കിയപ്പോഴാണ് അറിഞ്ഞത് കുട്ടിയ്ക്ക് കേള്‍വിയും തകരാറിലായത് കൊണ്ടു സംസാരവും ബുദ്ധിമുട്ടിലാകുമെന്നു.പഞ്ചയന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പ്രവര്ത്തനങ്ങളില്ലാതെങ്ങനെ ഒരാള്‍ അതും ഒരു പെണ്‍കുട്ടി.,കേരളത്തിലെ പ്രമുഖ കണ്ണാശുപത്രികളെല്ലാം തന്നെ കയറിയിറങ്ങിയെങ്കിലും ലഭിച്ച മറുപടി നിരാശ ജനകമായിരുന്നു.Nothing Possible.പ്രകാശത്തിന്റെ വഴികളെല്ലാം അടഞ്ഞു പോകുകയാണല്ലോ എന്ന് സങ്കടപ്പെട്ടിരുന്നൊരു നാള്‍ ഹിന്ദു പത്രം തുറന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍ ആദ്യം കണ്ണ് ചെന്നെത്തിയത്  Retinopathy of Prematurity(ROP) is hopeful എന്ന തലക്കെട്ടിലാണ്.അത് തന്നെയാണ് കുഞ്ഞിന്റെ രോഗാവസ്ഥ.ഹൈദരബാദിലെ പ്രശസ്തമായ eye research institute ലെ ഒരു റിസര്‍ച്ച് ഫെലോ എഴുതിയ ആര്‍ട്ടിക്കിളിതാ ഒരു അത്ഭുതം പോലെ മുന്‍പില്‍.മാസം തികയാതെ പ്രസവിക്കുന്ന എല്ലാ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും കാഴ്ചശക്തി തുടക്കത്തിലെ പരിശോധിക്കാന്‍ ആശുപത്രികള്‍ മുന്‍കൈ എടുക്കണമെന്നും നേരത്തെ സര്‍ജറി നടത്തിയാല്‍ ജന്മനാ ഉള്ള അന്ധതയെ പ്രതിരോധിക്കാനാവുമെന്നും ആയിരുന്നു ഉള്ളടക്കം.മെഡിക്കല്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട്സു സഹിതം ആദ്ദേഹത്തെ കോണ്ടാക്റ്റ് ചെയ്തു.അവിടുത്തെ തന്നെ ഏറ്റവും മികച്ച ഒരു ഡോക്ടറെ അദ്ദേഹം ശുപാര്‍ശ ചെയ്തു.സര്‍ജറി ആദ്യം ഒരു കണ്ണിനും ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു രണ്ടാം കണ്ണിനും ചെയ്തു.ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ രൂപാ ചെലവ് വന്നുവെങ്കിലും ഒരു പൂ ചോദിക്കുമ്പോള്‍ പൂന്തോട്ടം തന്നെ ദൈവം പലരിലൂടെയും ഒരുക്കിയെന്നതു നേരില്‍ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു.

കണ്ണാണ് ശരീരത്തിന്റെ വിളക്കെന്നു ക്രിസ്തു.ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ നോക്കൂ.അവള്‍ ഏറ്റവും മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചൊരുക്കുന്ന അവയവമാണ് മിഴികള്‍.പീലികള്‍ മനോഹരമാക്കി  സുറുമ എഴുതി പുരികങ്ങള്‍ വരച്ചവയെ ഭംഗിയുളളതാക്കുന്നു.കാരണമെന്താണ്.മിഴികളുടെ ചൈതന്യം ഒരാളിന്റെ മുഖത്തെ ശോഭ വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നു.പണ്ട് കാലങ്ങളില്‍ വൈദ്യന്മാര്‍ കണ്ണുകളില്‍ മാത്രം നോക്കി രോഗനിര്‍ണ്ണയം നടത്തിയിരുന്നുവെന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.ഒരുവന്റെ വൈകാരികത വെളിപ്പെടുന്നത് കണ്ണുകളില്‍ കൂടിയാണ്.പ്രണയമോ നൈരാശ്യമോ,ക്ഷോഭമോ ദുഖമോ ആനന്ദമോ എന്ത് തന്നെയായാലും മിഴികള്‍ ഒരു കണ്ണാടി കണക്കെ ഉള്ളിനെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കും.അപ്പനുമമ്മയും വല്ലാതെ കലഹിച്ചിരുന്ന കാലങ്ങളിലൊന്നില്‍ കുഞ്ഞുമകള്‍ ഭീതിദമായ കണ്ണുകളോടെ ഇരുവരെയും നോക്കി മാറിയിരുന്നു കരയുകയായിരുന്നു..വീടിന്റെ സംഘര്‍ഷങ്ങള്‍ എന്ത് തന്നെയായാലും ആദ്യം ബാധിക്കുന്നത് കുട്ടികളെയാണ്.രംഗം ശാന്തമായി അല്‍പനേരം കഴിഞ്ഞു അമ്മ പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോള്‍ മകള്‍ പിന്നാലെ ചെന്നു.അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു മുഖമുയര്‍ത്തി മിഴികളെ തൊട്ടുകൊണ്ടവള്‍ പറഞ്ഞു."അമ്മയുടെ കണ്ണുകളില്‍ നോക്കിയാല്‍ എനിക്ക് പപ്പയെയും അമ്മയെയും ഒരുമിച്ചു കാണാം.''ഇത്തിരിയില്ലാത്ത കുഞ്ഞിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തല്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞ അമ്മ നിലം മുട്ടി കരഞ്ഞു.കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് ലോകത്തെ നോക്കിക്കാണാനുള്ള ജാലകങ്ങളാണ് മാതാപിതാക്കളുടെ മിഴികള്‍.അവിടെ വെറുപ്പിന്റെ കനലുകള്‍ എരിയാന്‍ പാടില്ല.കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കും ഗുരുക്കന്മാരാകാം എന്ന് ഉള്‍ക്കാഴ്ച കിട്ടിയ അമ്മ പറഞ്ഞു.പിന്നിട് ഞാനിന്നോളം മക്കളുടെ മുന്‍പില്‍ കലഹിച്ചിട്ടില്ല.


കണ്ണ് ഒരു ജാലകം കണക്കാണ്.ഉള്ളിലേക്കും പുറത്തേക്കും പ്രകാശം കടത്തി വിടുന്ന ചില്ലുജാലകം.ഈ ജാലകങ്ങള്‍ ക്ളാവ് പിടിച്ചു മങ്ങിപ്പോകാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം.മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കടയുടെ പ്രശസ്തമായ കവിത നിശ്ചയമായും കേള്‍ക്കണം.
എല്ലാവര്ക്കും തിമിരംനമ്മള്‍ക്കെല്ലാവര്‍ക്കും തിമിരം.
മങ്ങിയ കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടു മടുത്തു,കണ്ണടകള്‍ വേണം.
ആസുരതകളും ആസക്തികളും കൊടികുത്തി വാഴുന്ന കാലമാണിത്.പീഡന വാര്‍ത്തകളില്ലാതെ ഒറ്റ ദിവസത്തെ പത്രം പോലും മടക്കിവെക്കാനാവില്ല.ചെറിയ കാല്‍ പെരുമാറ്റമോ ശബ്ദമോ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇപ്പോഴും ഞെട്ടുന്ന അന്ധയായ ഒരു 17 വയസുകാരി പെണ്‍കുട്ടിയെ അനാഥാലയത്തിന്റെ ഇരുണ്ട മുറികളില്‍ കണ്ടു.കാഴ്ചയില്ലാത്തത് മൂലം തന്റെ ശരീരത്തിനു നേരെയുള്ള ആക്രമണം തടയാനാവാതെ ഉള്ളില്‍ ഭീതിയുമായി.ശരീരത്തിന്റെ മുറിവുകള്‍ മായ്ഞ്ഞാലും മനസിന്റെ മുറിവുകള്‍ മായാതെ കാലങ്ങളോളം .കണ്ണ് കെട്ട് പോയ കഥകള്‍ ദിനവും നിസംഗതയോടെ നാം കേള്‍ക്കുന്നു മറക്കുന്നു.
ഉടലൊരു  ദേവാലയമെന്നും ഉള്ളിലൊരു ആത്മ ചൈതന്യം കുടിയിരുപ്പുണ്ടെന്നും സര്‍വ മതങ്ങളും പഠിപ്പിക്കുന്നു.കമ്പോളം അതിന്റെ എല്ലാ കുതന്ത്രങ്ങലോടും കൂടി പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന ഇക്കാലത്ത് ഉടലൊരു ക്ഷേത്രമല്ല,മറിച്ചു വിപണിയിലെ വാണിജ്യ സാധ്യത ഏറ്റവും കൂടിയ വില്പന ചരക്കാണ്.ഭോഗ വസ്തുവായ്‌ മാത്രം കാണാന്‍,ആഘോഷങ്ങള്‍ക്ക് വിരുന്നെകാന്‍,ആഹ്ലാദങ്ങള്‍ക്ക് മസാല ചേര്‍ക്കാന്‍,ബ്രാന്‍ഡുകള്‍ വിറ്റഴിക്കാന്‍ ,ആസക്തികള്‍ക്ക് ശമനമേകാന്‍ നഗ്നമേനിയെക്കാള്‍ നല്ലൊരു വസ്തുവില്ലെന്നു കമ്പോളവും കമ്പോളത്തെ വിറ്റുവരവാക്കുന്ന മാധ്യമങ്ങളും കാണിച്ചു തരുന്നത് അതാണ്‌.ദൈനം ദിനം മൂല്യശോഷണം സംഭവിക്കുന്ന ആധുനിക സംസ്കാരത്തില്‍ ഉടലില്‍ കുടിയിരിക്കുന്ന ദൈവ ചൈതന്യത്തെ ധ്യാനിക്കാന്‍ നേരമെവിടെ.

എല്ലാറ്റിനോടും ഒരു നിര്‍മമത രൂപപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്.കാഴ്ച കണ്ണിന്റെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല.മനസിന്റെതാണ്.കണ്ണിലൂടെ കാണുന്നത് മനസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.കണ്ണുണ്ടായിട്ടും കാണാതെയും ചെവിയുണ്ടായിട്ടും കേള്‍ക്കാതെയും പോകുന്ന രോധനങ്ങളെത്ര.ഉള്‍ക്കാഴ്ചകളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയാണ് പ്രധാനം.
എന്തൊക്കെയാണ് നമ്മുടെ ഉള്‍ക്കാഴ്ചകള്‍ മറയ്ക്കുന്നത്.നമ്മുടെ മുന്‍ വിധികള്‍,മാത്സര്യങ്ങള്‍,ആസക്തികള്‍,ആഡംബരങ്ങള്‍,തുടങ്ങിയവ.ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്‍ നോക്കിയാലറിയാം ലോകത്തിന്റെ മത്സര ക്കാഴ്ചകള്‍.മത്സരങ്ങളിലെര്‍പ്പെടാതേ നമ്മള്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പഠിക്കാന്‍ പോലുമനുവദീക്കുന്നില്ല.അവനെ നോക്ക് ഇവനെ പ്പോലെയാകു,അവളെ തോല്പ്പിക്കണ്ടേ..ചെറു പ്രായത്തിലെ വിതയ്ക്കുന്ന മാത്സര്യത്തിന്റെ വിത്തുകള്‍ സ്വാര്‍ത്ഥതകളായി ഉള്ളില്‍ വേരുരപ്പിക്കുന്നു.
സ്വന്ത സുഖത്തിനു വേണ്ടി ഏതറ്റം വരെ പോകാനും ബാക്കി ശേഷിക്കുന്നത് വലിച്ചെറിയാനും ഉള്ളതെന്ന് നിനയ്ക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്‍.
തെളിമയുള്ള മിഴികളോടെ ലോകത്തെ നോക്കിക്കാണുക പ്രധാനം.കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ നമ്മുടെ മിഴിവെട്ടം മങ്ങാതിരിക്കട്ടെ.മിഴിവിളക്കുകള്‍ കെട്ടുപോകാതിരിക്കട്ടെ.മിഴിയടച്ചു ധ്യാനപൂര്‍വം നിന്റെ ഉള്‍ക്കാഴ്ചകളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുക.

15 December, 2014

സ്വീറ്റി സോ സ്വീറ്റ്..



ഇത് പേര് പോലും ഇല്ലാത്ത ഒരു നാല് വയസുകാരി പെണ്‍കുട്ടി.(നിലത്തിരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന കുട്ടി)എബോള എന്നാ വിഷരോഗാണു അനാഥമാക്കിയ ആഫ്രിക്കയിലെ
അനേക ബാല്യങ്ങളിലോന്നു.അച്ചനും സഹോദരിയും നേരത്തെ മരിച്ചു.ചോര ശര്‍ദ്ദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അമ്മയെ കൊണ്ട് പോകാന്‍
ആംബുലന്‍സ് വന്നപ്പോള്‍ തിരികെ വിളിക്കാന്‍ ആരും ശേഷിച്ചിട്ടില്ലയിരുന്നത് കൊണ്ട് അവളും കൂടെ കയറി.എല്ലാവരും
സുരക്ഷാ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്ന എബോള ക്ളിനിക്കുകളിലോന്നില്‍ ഒരു സുരക്ഷാ കവചവുമില്ലാതെ അമ്മയ്ക്ക് മരുന്നെടുത്ത് കൊടുത്തും
വസ്ത്രം കഴുകി കൊടുത്തും സഹായിച്ചിരുന്ന, സ്വന്തം പേര് പോലും അറിയാതിരുന്ന ഈ  പെണ്‍കുട്ടിയ്ക്ക് അവര്‍ തന്നെയൊരു
പേരിട്ടു.സ്വീറ്റി.ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ പേര്‍ മരണത്തിനു കീഴടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒരു അത്ഭുതം പോലെ രോഗാണു അവളെ വിട്ടു നിന്നൂഅമ്മ മരിച്ചതിനു ശേഷം ഗേറ്റിനരികില്‍ വിഷാദക്കണ്ണ്‍കളുമായി ആരെയോ പ്രതീക്ഷിച്ച് നിന്ന അവളെ ആരോ ഒരാള്‍ മോട്ടോര്‍ സൈക്കിളില്‍ കയറ്റി എബോള അനാഥമാക്കിയ അനേകം കുരുന്നുകളോടോപ്പം ആക്കി..അവിടെയവള്‍ ഇടുങ്ങിയ ഇടനാഴികളില്‍
തനിയെ ചുറ്റി നടന്നു.അവിടെ വന്നവരോടൊക്കെ അവള്‍ ചോദിച്ചു."Do you want me"?West Africa യില്‍ മാത്രം 10000 കുട്ടികള്‍ അനാഥരായി എബോള യാല്‍...
അനാഥ ബാല്യങ്ങളെ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു വരി പോലും വായിക്കാനോ എഴുതാനോ ആവാത്ത വിധം മനസ് കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ടെ ഓര്‍മ്മയില്  മൃദുലമാകുന്നു.‍..ആവശ്യത്തിലധികവും ചോദിക്കുന്നതിനു മുന്‍പേ ലഭിക്കുന്ന നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍..

01 November, 2014

അപ്പോത്തിക്കരി



അപ്പോത്തിക്കിരി എന്ന സിനിമ കണ്ടത് ഇപ്പോഴാണ്..ഒരു മെഡിക്കല്‍ ത്രില്ലര്‍..സുരേഷ് ഗോപിയുടെയും ജയസൂര്യയുടെയും യുടെയും നല്ല പെര്‍ഫോര്‍മന്‍സ്..അവരെക്കാള്‍ ഇഷ്ടമായത് ഇന്ദ്രന്‍സിന്റെ അഭിനയം..യൂനിവെഴ്സിറ്റി മെന്‍സ്‌ ഹോസ്റ്റല്‍ സെറ്റിട്ടു ചെയ്ത
അപ്പോത്തിക്കരി എന്ന പേരിലുള്ള ഹൈടെക് ആശുപത്രി..അപ്പോത്തിക്കരി എന്നാല്‍ മരുന്ന്  ditribute ചെയ്യുന്ന ആള്‍,വൈദ്യന്‍ എന്നര്‍ത്ഥം.

തന്നെ ദൈവത്തെപ്പോലെ കണ്ടു കൊണ്ട് തന്റെ മുന്നിലെത്തുന്ന സമൂഹത്തിലെ പാവപ്പെട്ട രോഗികളോട് ഒരു ന്യൂ റോ സര്‍ജന്‍ ചെയ്യുന്ന  അണ്‍എത്തിക്കല്‍ ആയ ചികിത്സാ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ അയാളുടെ തന്നെ  അബോധ മനസിലുണ്ടാക്കുന്ന കുറ്റബോധം മൂലം,
തന്റെ  തന്നെ ജീവിതം കൈവിട്ടു പോകുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക്  അദ്ദേഹത്തെ എത്തിക്കുന്നു..ആക്സിടെന്റില്‍ ബ്രെയിന്‍ ഇന്ജുറി ആയി
ബോധത്തിനും അബോധത്തിനും ഇടയില്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ കടന്നു പോകുന്ന നാടകീയമായ രംഗങ്ങള്‍ലൂടെ കഥ പുരോഗമിച്ച്
അദ്ദേഹം പരിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടു തിരികെ എത്തുന്നതാണ് കഥ..കുഴപ്പമില്ലാതെ ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു സംവിധായകന്‍ ...

'ദൈവത്തിന്റെ വിരലുകളാനിത് .ദൈവത്തിനു മനുഷ്യനെ തൊടാനുള്ള വിരലുകള്‍.ഈ വിരലുകളില്‍ കുഉടി ദൈവം ഇറങ്ങി വരിന്നത്
ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്..'അബോധാവസ്ഥയില്‍ കിടക്കുന്ന ഡോക്ടര്‍ ടെ കൈകള്‍ ഉയര്‍ത്തി സുബിന്‍ ജോസഫ് എന്ന
രോഗി പറയുന്ന മനോഹരമായ വരികള്‍..ഈ വരികളാണ് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട വരികള്‍.


ഈ സിനിമയോടൊപ്പം ചേര്‍ത്ത് വായിക്കേണ്ട ഒരു പുസ്തകമാണ് ഡോക്ടര്‍ ആര്‍ ജയപ്രകാശിന്റെ ചികിത്സയിലെ നൈതികത എന്ന പുസ്തകം.വൈദ്യ വൃത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു അധാര്‍മ്മികവും അശാസ്ത്രീയവിമായ നിരവധി അനൈതിക പ്രവണതകള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നുവെന്നു ശിശു രോഗ വിദഗ്ധനായ ലേഖകന്‍ ചൂന്ടിക്കാനിക്കുന്നു.ഏതു വിധേനയും പണമുണ്ടാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ സ്തെതസ്കൊപ്പ് കൈയിലെടുക്കുന്ന ഡോക്ടര്മാരുടെ നിലപാടുകളെയും വൈദ്യശാസ്ത ഗവേഷണങ്ങളിലെ നൈതിക പ്രശ്നങ്ങളെയും
പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാക്കുന്ന കൃതി...
.
വൈദ്യ വൃത്തി എപ്പോഴും വിമര്‍ശനാത്മകമായി നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ് എക്കാലവും..കാരണം വൈദ്യവൃത്തിയുടെ പ്രാഥമിക ഉത്തരവാദിത്വം മനുഷ്യരാശിയെ സേവിക്കുക എന്നതാണ്.ഒരു ഭിഷഗ്വരന്‍ തന്റെ തൊഴിലില്‍ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ധാര്‍മ്മികതയും
നീതിബോധവും പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്.എന്നാല്‍ ഇന്ന് എല്ലാത്തരം സേവനങ്ങളും കമ്പോളവല്ക്കരിക്കപ്പെട്ടതോടോപ്പം  മെഡിക്കല്‍
മേഖലയും മറ്റെന്തിനെക്കാളും കച്ചവട തന്ത്രങ്ങളിലേക്ക് ചുവടുറപ്പിച്ചു.കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദശകങ്ങളിലായി പഞ്ച നക്ഷത്ര സൌകര്യങ്ങളും പുതുപുത്തന്‍ സാങ്കേതിക വിദ്യയും വലിയതോതില്‍ സജ്ജമാക്കി ക്കൊണ്ട്  ഹൈടെക് സ്വകാര്യ ആശുപത്രികള്‍ ധാരാളമായി നിലവില്‍ വന്നു.
വൈദ്യ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയുടെ സ്വകാര്യ വല്‍ക്കരണവും കൂടി വന്നപ്പോള്‍ മെഡിക്കല്‍ രംഗം കുറെ കൂടി ബിസിനസ് താല്‍പര്യങ്ങളി ലേക്ക് അധപതിക്കുകയും ചെയ്തു....

അയാളും ഞാനും തമ്മില്‍ എന്ന സിനിമയും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന പ്രമേയം ഇതേ സംഗതിയാണെങ്കിലും കുറെ കൂടി ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്  അതാണ്‌..

09 October, 2014

സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളുകള്‍ ക്ക് എന്താണ് കുഴപ്പം?

സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളുകള്‍ ക്ക് എന്താണ് കുഴപ്പം?



ഇത് എന്റെ കുട്ടി പഠിക്കുന്ന പി വി എല്‍ പി സ്കൂള്‍.‍.അടിസ്ഥാന സൌകര്യങ്ങള്‍ മാത്രമുള്ള ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ അംഗീകൃത  പ്രൈമറി വിദ്യാലയം.കാരണം സര്‍ക്കാര്‍ ഗ്രാന്‍ഡ്‌ വളരെക്കുറവ്. ഓടിട്ട പഴയ കെട്ടിടം.മഴക്കാലങ്ങളില്‍ അത്യാവശ്യം ചോര്‍ച്ച.  പലരും അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്  ഇത്രയധികം ഇംഗ്ലിഷ് മീഡിയം സ്കൂള്‍കള്‍ ഉള്ളപ്പോള്‍   എന്ത് കോണ്ട് ഇവിടെ കുട്ടിയെ ചേര്‍ത്ത് എന്ന്?ഒന്ന്‍  സി ബീ എസ്  ഇ സ്കൂലുകളിലെ അധ്യാപകരെ ക്കാളും യോഗ്യതയുള്ളവരും വിവരമുല്ലവരുമായ അധ്യാപകര്‍ ഇവിടയാനുള്ളതു,രണ്ടു  കുട്ടികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം യാതൊരുവിധ ഭീതിയോ പീഡനമോ കൂടാതെ വിദ്യാഭ്യാസം നടത്തുന്നതാണ് ഉത്തമം,മൂന്നു ഒരു കുട്ടിയുടെ  പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം നടത്തെന്ടത് അവന്റെ മാതൃഭാഷയില്‍ ത്തന്നെ വേണം.എങ്കില്‍ മാത്രമേ  ചിന്താശക്തി വളരുകയുള്ളൂ..
മാത്രമല്ല നമ്മുടെ നാടിന്റെ നമ്മുടെ തന്നെ സ്വത്തായ പൊതുപള്ളിക്കൂടങ്ങള്‍ മെച്ചപ്പെടുത്തേണ്ടത് നമ്മുടെ കടമയല്ലേ?സര്‍ക്കാര്‍ വിദ്യാലയങ്ങളില്‍ അധ്യാപകര്‍ ഡിവിഷന്‍ നിലനിര്‍ത്താന്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് വേണ്ടി പരക്കം പായുമ്പോള്‍ എന്തുകൊണ്ടാണ് നമ്മളിങ്ങനെ സിബി എസ് ഈ വിദ്യാലയങ്ങളില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ അധ്യാപകരുടെ പകുതി പോലും സാമാന്യ വിവരമില്ലാത്ത അധ്യാപകരുടെ കീഴില്‍ കുട്ടികളെ വിടുന്നു..എന്നിട്ട് ഇത്തരം പീഡന വിഷയങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ മാത്രം ഒച്ചപ്പാടുണ്ടാക്കുകയും  ചെയ്യുന്നു.
സര്‍ക്കാര്‍ പള്ളിക്കൂടങ്ങലില്‍ കുട്ടികളെ ചേര്‍ക്കു..അവിടെ പഠനം മോശമാകുന്നുവെങ്കില്‍ ശക്തമായി പ്രതികരിക്കൂ.പ്രൈവറ്റ് സ്കൂലുകളില്‍ പി ടി എ എന്നത് വെറും പേരിനു മാത്രമാനുള്ളതെങ്കില്‍ ഇവിടെ പി ടി എ പറയുന്നതിനപ്പുറം നടക്കില്ല..നമ്മുടെ പൊതു പള്ളിക്കൂടങ്ങള്‍ കാത്ത് സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ കടമയാണ്...



സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂലുകളെ പഴി ചാരുന്നവര്‍ തങ്ങളുടെ മകക്ലെ അവിടെ ചേര്‍ത്തിട്ട് പഠനം മോശമാകുന്നുവെങ്കില്‍ പ്രതികരിക്കൂ...എന്ത് കൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ വേണ്ടവിധം പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല..സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂലുകലില് പി ടി എ ത്ര സ്ട്രോഗ് ആണ്..നിങ്ങളുടെ മക്കളുടെ ക്ഷേമാത്തിനപ്പുരം മറ്റൊന്നും അവിടെ നടക്കില്ല..ഇത് പ്രതികരിക്കാനുമില്ല,പുറത്ത് നിന്ന് കുറ്റമാരോപിക്കാന്‍ മാത്രം ഒരു കുഉട്ടര്‍..

തൃപ്തി..

തൃപ്തി 

പപ്പയും ഇടയ്ക്കിടെ അമ്മയും  ദിനവും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാറുള്ള ഒരു കാര്യമുണ്ട്.അല്പം വഴക്കു പറഞ്ഞാണ് പറയുന്നതെങ്കിലും പ്രധാനമായ സംഗതിയാണതു  എന്ന് തോന്നാറുണ്ട്..അനാവശ്യമായ ഒരു സാധനവും  കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് വാങ്ങി ക്കൊടുത്തവരെ വഷളാക്കാരുത്..ഇന്നത്തെ തലമുറയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സുപ്രധാനമായ കാര്യം തന്നെ..മിനുട്ടിന് മിനുട്ടിന് മാറുവാനാവശ്യത്തിലധികം തുണി ത്തരങ്ങള്‍,ഓരോ വിരലിലും ഇടാന്‍ ഡസന്‍ കണക്ക് നെയില്‍ പോളിഷ്,തുണി യുടെ നിറമനുസരിച്ച  മാലകള്‍, കമ്മലുകള്‍,ഐ ഷാഡോ ,ലിപ്സ്ടിക് തുടങ്ങിയ ഒരുക്ക സാധനങ്ങള്‍. ചുമ്മാതെ ഒന്നിരിക്കാന്‍ പോലും സമയം ഇല്ലാതെ ഗയിം കളിക്കാന്‍ മുന്തിയ മൊബൈലുകള്‍,ലാപ് ടോപ്‌,ടാബ്ലറ്റ്,ഐ പാഡ്,തുടങ്ങിയവ..കൂടാതെ ധാരാളം കളിക്കോപ്പുകള്‍..എന്നിട്ടും അവരെ ശ്രദ്ധിക്കു..എന്തുമാത്രം അസംതൃപ്തിയാണ് അവരുടെ മുഖത്ത്...ചുറ്റിനും ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് പോലും ശ്രധിക്കാനാവാത്ത വിധം നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെയും അതൃപ്തിയുടെയും മുള്‍ക്കൂട്ടിലാണ്..ഓരോ പുതുമകളെയും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു  നിമിഷ നേരം കൊണ്ടവര്‍ അതിനെ വെറുക്കുന്നു..ഇത്രയും തൃപ്തിയില്ലാത്ത ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടോ എന്ന് എത്ര പ്രാവശ്യം  കുഞ്ഞുങ്ങളോട് ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു.ഇതേ അത്രുപ്തികള്‍ അവരുടെ വിവാഹ ജീവിതങ്ങളിലും തുടര്‍ ജീവിതങ്ങളിലും നിഴല്‍ പോലെ പിന്തുരുന്നുവെന്നു അതിവേഗം വേര്‍പിരിയുന്ന  ന്യു ജനറേഷന്‍ വിവാഹബന്ധങ്ങള്‍  സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

 കുട്ടിക്കാലങ്ങള്‍ ഓര്‍ക്കുകയാണ്..അത്യാവശ്യത്തിനു ഒരു റബര് ‍,പെന്‍സില്‍ ഒരു നോട്ട്ബുക്ക് ,ചപ്പല്‍, ഇവയെല്ലാം എത്ര പ്രാവശ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചു പറഞ്ഞാലാണ് ഒന്ന് വാങ്ങി ത്തരിക.ഹൈസ്കൂള്‍ കാലം ഓര്‍ക്കുന്നു.ആകെ മൂന്നെ മൂന്നു ജോഡി പാവാടയും ബ്ലൌസും മാത്രമാണ്  ഉണ്ടായിരുന്നത്.(അന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ എയിഡഡ്  സ്കൂളില്‍ യൂണിഫോം ഇല്ല.)രണ്ടു പേരും സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാര്‍,കാശില്ലാത്തത് കൊണ്ടല്ല വാങ്ങിത്തരാത്തത്..അവരുടെ പോളിസി ആയിരുന്നു അത്.ഇത്രയേ ഉള്ളല്ലോ എന്നൊരിക്കലും തോന്നിയിട്ടുമില്ല,കാരണം ഇതിലും ഇല്ലാത്തവരോ ഒപ്പം നിലക്കുന്നവരോ ഒക്കെയാകും  സ്കൂളിലും..അത് കൊണ്ട് തന്നെ കാശ് ഇഷ്ടം പോലെ ഉള്ളപ്പോഴും ആവശ്യത്തിലധിയ്കം വസ്ത്രങ്ങളോ  ആഭരങ്ങളോ വേണമെന്ന് തോന്നിയിട്ടില്ല...മറ്റൊരു രിതിയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ നമ്മുടെആവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് പരിധി നിശ്ചയിക്കാനും അതില്‍ തൃപ്തി കണ്ടെത്താനും പഠിച്ചുവന്നു സാരം.


ഗ്ലോബലൈസേഷന്‍,അതിവേഗം മാറി മറിയുന്ന കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന വിപണി,E-യുഗം,കണ്ണടച്ചു തുറക്കും മുപേ കൈവിരല്‍ ത്തുമ്പില്‍ എല്ലാം മുമ്പിലെത്തിക്കുന്ന നവലോകം,മുഖാമുഖം നോക്കാന്‍ നേരമില്ലാത്തോണം virtual ബന്ധങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന ആപ്പുകള്‍ ധാരാളം. കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ എവിടെ തങ്ങളുടെ തൃപ്തികളെ തിരയും ദൈവമേ.......

കാഴ്ചയില്ലാതെ....

കണ്ണുള്ളപ്പോള്‍ നമ്മളറിയില്ല കാഴ്ചയുടെ വില,അല്ലെങ്കില്‍ കാഴ്ചയുള്ളപ്പോള്‍ കണ്ണിന്റെ വിലയുമറിയില്ലല്ലോ..ഇന്നലെ കരുണാ ഭവനില്‍ ട്രീസ ചേച്ചിയിടെ കൈയില്‍ നിന്നും ഒരു കുഞ്ഞുവാവയെ മടിയിലെടുത്ത് വെക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ അരവയസുകാരി മാളുക്കുട്ടി ഒന്നുമറിയാതെ ഒന്നും കാണാതെ പല്ലില്ലാത്ത മോണ കാട്ടി മനോഹരമായി ചിരിച്ചു.ഞങ്ങളുടെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം കണ്ടിട്ടാവില്ല കുഞ്ഞു സൌമ്യമായി ചിരിച്ചത്..മനോഹരമായ മിഴികള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും അവയില്‍ പ്രകാശമില്ലെന്നും ഭൂമിയിലെ സന്തോഷങ്ങളെ കാണാന്‍ അവള്‍ക്കാവില്ലെന്നുംഅറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ഞെട്ടി..
ആരും ഈ അരുമക്കുഞ്ഞിനെ ദത്തെടുക്കാന്‍ വരില്ല,ട്രീട്ട്മെന്ടു ചെയ്തു ഒരു പത്ത് ശതമാനമെങ്കിലും കാഴ്ച തിരികെ കൊണ്ട് വരാനായിരുന്നെന്കില്‍ എന്ന് ട്രീസ ചേച്ചി സങ്കടം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ പെട്ടെന്ന്‍ തോമസ്‌ അച്ചാന്‍ ഇടയ്ക്ക് കയറി പ്പറഞ്ഞു.ബിജി എന്ത് പറയുന്നു, നമുക്കിവളെ കൊണ്ടുപോയാലോ.ഞാന്‍ തലകുലുക്കി..നമുക്കി വാവയെ കൊണ്ട് പോകാം അമ്മെ.ഐറി മോള്‍ പിന്നെയും എന്നെ നിര്‍ബന്ധിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു..കാഴ്ചയില്ലാത്ത്തത് മൂലം abuse ചെയ്യപ്പെട്ട കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ഇവിടെയുണ്ടെന്നു ചേച്ചി പറയുമ്പോള്‍ തിരികെ പറയാന്‍ ഒരു വാക്കും നാവില്‍ വരുന്നില്ല.
ഇനിയെന്റെ യാചനകള്‍ മുഴുവന്‍ ഈ മാളുട്ടിയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്.. ഒരു അത്ഭുതങ്ങളിലും വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയ ആളാണ്‌ ഞാന്‍.ജീവിതം വരുന്ന പടി സ്വീകരിക്കുകയാണ് ഉത്തമമെന്നു ചിന്തിക്കാറുണ്ട്..പക്ഷെ ഞാനിന്ന്‍ മുതല്‍ ഒരു അത്ഭുതത്തിന് വേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയാണ്. വിശ്വസിക്കുകയാണ്.Optic nerve atrophy ആണ് കുഞ്ഞിനു.കാഴ്ച കൊടുക്കുന്ന ഞരമ്പ് ഇല്ലാതെ പോയിരിക്കുകയോ പലവിധ കാരണങ്ങളാല്‍ മുരടിച്ച് പോവുകയോ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.സാധാരണ കാഴ്ച ശക്തി തിരികെ വരിക അസാധ്യം.എന്നാലും മെച്ചപ്പെട്ട ചികിത്സയോടോപ്പം കാത്തിരിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു...

ജന്മനാ അന്ധനായോരാള്‍ ക്രിസ്തുവിന്റെ അടുത്ത് വരുമ്പോള്‍ , ഇവന്റെ മാതപിതാക്കള്ടെയോ ഇവന്റെയോ ആരുടെ ശാപം മൂലമാണ് ഇയാള്‍ അന്ധനായതെന്നു ക്രിസ്തുവിനോടു ചിലര്‍ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്.ആരുടെയും ശാപമല്ല,ദൈവമഹത്വം വെളിപ്പെടാനാനുള്ളതു കൊണ്ടാണ് എന്ന് ക്രിസ്തു പറയുന്നത് ആരെയും സങ്കടപ്പെടുത്താതിരിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ്.ആരെ പ്രതിയാണ് ഈ കുഞ്ഞു അനാഥയാക്കപ്പെട്ടത്?ആര്‍ക്കു വേണ്ടിയാനിവള്‍ ജന്മനാ അന്ധയായിപ്പോയത് എന്ന ചോദ്യം മനസിനെ മഥിക്കുന്നുണ്ട്..കാഴ്ചയുന്ടെന്നു അഹങ്കരിക്കുന്ന നമുക്ക് വേണ്ടി,ചുറ്റിനും എല്ലാറ്റിനെയും കൈപ്പിടിയില്‍ ഒതുക്കാമെന്ന അഹബോധം പേറി ജീവിക്കുന്ന ഓരോരുത്തര്‍ക്കും വേണ്ടി..
കണ്ണ് ശരീരത്തിന്റെ വിളക്കാണ്..ഈ കുഞ്ഞുവെളിച്ചം കെട്ട് പോകാനിടായാകരുത്..നിങ്ങളുടെ ചെറുതുകള്‍ ഇവര്‍ക്ക് വലുതാണ്‌...ആര്‍ക്കെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കണമെന്നു ആഗ്രഹിക്കുമ്പോള്‍ കൂട്ടുകാര്‍ ഇവരെയോര്‍ക്കുക..സഹായിക്കുക.
http://divinefoundling.org/donations/how-to-donate/
https://www.facebook.com/karunabhavan.rajakad

22 January, 2014

പിറന്നാള്‍ സമ്മാനം.

കുട്ടിയുടെ  ഏഴാം  പിറന്നാളാണ്.പുത്തനുടുപ്പും മിഠായിയും വാങ്ങാമെന്നു പറഞ്ഞു ഞാനവളെ ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം  വിളിച്ചു.ഉടുപ്പ് വാങ്ങാനെന്നു പറഞ്ഞു അമ്മച്ചി കൊടുത്ത ആയിരം രൂപാ അവളെന്നെയെല്പിച്ചു..പല പല കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് നേരം സന്ധ്യയായി.അതിനിടയില്‍ ഒരു സുഹൃത്ത്  അടുത്തുള്ള പുസ്തകക്കടയില്‍ നിന്നും ഒരു പുസ്തകം അത്യാവശ്യമായി വാങ്ങി വരണമെന്നും പറഞ്ഞേല്‍പ്പിച്ചു.ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോള്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ട കുറെ പുസ്തകങ്ങള്‍.വെറുതെയവളുടെ  പ്രതികരണമറിയാന്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.മോളെ നമുക്ക്  ഇന്നത്തെ പുത്തനുടുപ്പിനു പകരം സമ്മാനമായി ഈ പുസ്തകങ്ങളായാലോ.മോള്‍ക്ക് അടുത്ത വര്ഷം വായിക്കാലോ.പാവം കുട്ടി,അവള്‍ നിഷേധിച്ചില്ല.'മതിയമ്മേ,എനിക്ക് കുറച്ചു ചോക്ക്ലറ്റ് മതി.അമ്മച്ചിയ്ക്ക് നമുക്കൊരു വലിയ അക്ഷരമുള്ള ബൈബിള്‍ സമ്മാനമായി കൊടുക്കാം.''.ഞാനവളെ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു.
അമ്മച്ചി കൊടുത്തത്  കൂടാതെ അത്രയും കൂടി ചിലവാക്കി കുറെ പുസ്തകങ്ങള്‍ വാങ്ങി.വീട്ടില്‍ ചെന്ന് കയറിയപ്പോഴേ അവളത് അമ്മയുടെ കൈയില്‍ കൊടുത്തു.
പുസ്തകങ്ങളെ ഓര്‍ത്തു കൊണ്ട്  കിടന്നു വെളുപ്പിനെ നാല് മണിയ്ക്ക് ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ സന്തോഷമായിരുന്നു ഉള്ളില്‍.അവയില്‍ കണ്ണുകള്‍ പരതി നടന്നപ്പോള്‍ കുഞ്ഞിനെ ഓര്‍ത്തു.എത്രയോ കാര്യങ്ങളാണ് കുഞ്ഞുങ്ങളില്‍ നിന്ന് പഠിക്കാനുള്ളത്?അര്‍ഹതപ്പെട്ടതിനെ, ഏറ്റവും ഇഷ്ടമായതിനെ മറ്റൊരാള്‍ക്ക് വേണ്ടി  വേണ്ടെന്നു വെക്കാന്‍ ,എനിക്കിത് മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു തൃപ്തിപ്പെടാന്‍,ദൈവമേ,എന്നാണു മുതിര്‍ന്നവര്‍ ഞങ്ങള്‍ 'മതി' യുടെ പാഠങ്ങള്‍ പഠിക്കുക..
കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സന്തോഷങ്ങളെ അപഹരിക്കാന്‍ മാത്രം സ്വാര്‍ത്ഥയല്ല ഞാന്‍.പറഞ്ഞു വന്നത് ഇത്രയേ ഉള്ളു..വെറുതെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ നോക്കിയിരിക്കുക.അവരുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം ശ്രദ്ധിക്കുക.എത്രയോ വലിയ കാര്യങ്ങളാണ് അവര്‍ നമ്മളോടു സംവദിക്കുന്നത്..കാണാതെയും കേള്‍ക്കാതെയും പോകരുത്.

02 September, 2013

ആമ്സ്റ്റര്‍ഡാമിലെ സൈക്കിളുകള്‍

ചില വായനകള്‍ നമ്മുടെ മനസിനോട് ചേര്‍ന്ന് നില്‍ക്കും.പൈസ കൊടുത്ത് പുസ്തകം വാങ്ങിയത്  വര്ത്താണ് എന്ന തോന്നല്‍ ഉളവാക്കും.
അത്തരമൊരു വായനാനുഭവം നല്‍കുന്ന പുസ്തകം അടുത്തിടെ വായിച്ചു.ആമ്സ്റ്റര്‍ഡാമിലെ സൈക്കിളുകള്‍ .രാജു റാഫേല്‍ എന്ന മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകന്റെ ഹോളണ്ട്  യാത്രാവിവരണം.അതിഗംഭിര വായന,  പ്രത്യേകിച്ച് അവിടുത്തെ .
സൈക്കിള്‍  ജീവിതത്തെ പറ്റിയുള്ള വിവരണം.ഓരോ പേജ് മറിയുമ്പോഴും അടുത്തതെന്താണെന്നറിയാനുള്ള ക്യൂരിയോസിറ്റി തരുന്ന വരികള്‍.Amsterdam is one of the most bycycle friendly cities of tha world.ഒരു പക്ഷെ ജനസംഖ്യയെ ക്കാള്‍ സൈക്കിളുകള്‍ ഉള്ള രാജ്യം.
പുസ്തകങ്ങള്‍ സാധാരണ പ്രീയപ്പെട്ടവര്‍ക്കോ,മറ്റെന്തെങ്കിലും നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ക്കോ ആയി സമര്‍പ്പിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ ഈ സൈക്കിള്‍ പുസ്തകം അതിജീവനത്തിനായി ഗതികേട് കൊണ്ട് കലയും സംഗിതവുംഉപേക്ഷിച്ച് സൈക്കിള്‍    മോഷ്ടാക്കളായി മാറേണ്ടി വന്ന ആമ്സ്ടര്‍ ഡാമിലെ കള്ളന്മാര്‍ക്ക്  വേണ്ടിയാണ് സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്നതും രസകരമാണ്.

എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഗമിതാണ്.
വിവിധ രാജ്യങ്ങളില്‍ നിന്ന് നഗരത്തില്‍ ചുറ്റാനിറങ്ങിയ സുഹൃത്തുക്കള്‍ ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.ഏതു ആംഗിളില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്താലുംസൈക്കിള്‍ ഒഴിവാക്കി ഒരൊറ്റ ഫോട്ടോ പോലും എടുക്കാന്‍  അവര്‍ക്ക് സാധിക്കുന്നില്ല.അങ്ങനെയാണ് ജനങ്ങളെ ക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ സൈക്കിളുകളാണോ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുമാറ്   ആയിരക്കണക്കിന് സൈക്കിളുകള്‍ വഴി നീളെ പാര്‍ക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്ന ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്.സൈക്കിള്‍ കൌതുകം അദ്ദേഹത്തെ മണിക്കൂറുകള്‍ നടക്കാനായി  പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.പിന്നീടുളള യാത്രകളില്‍
സൈക്കിള്‍ അയാളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ,എഴുത്തിന്റെ  തന്നെ ഭാഗമാകുന്നു.ഹോളണ്ടിലെ പഠന കാലത്ത്  സൈക്കിളില്‍ അയാള്‍ ആ രാജ്യത്തും സമീപ യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളും കൌതുകപൂര്‍വം ചുറ്റി നടന്നു കാണുന്നു.  പലതരം സൈക്കിളുകളെ പരിചയപ്പെടുന്നു.ഒപ്പം ഡച്ച് സംസ്കാരത്തെയും നമുക്ക് വിവരിച്ചു തരുന്നു.
ഒരു കുടുമ്പത്തിനു മുഴുവന്‍ സഞ്ചരിക്കാവുന്ന ക്യാരിയരോടു കൂടിയത്..കുട്ടികളെ സൈഡില്‍ വച്ച് കൊണ്ട് പോകാവുന്നത്.കാമുകിയെയോ കാമുകനെയോ  മുന്നിലെ വച്ച് കൊണ്ട് പോകാവുന്നത്.ചാരുകസേര പോലെ യിരുന്നു ഒടിക്കാവുന്നത്.മടക്കിയൊടിച്ച്  യാത്ര ബാഗിലാക്കാവുന്ന ഫോള്‍ഡിംഗ്  സൈക്കിളുകള്‍.സൈക്കിള്‍ റിക്ഷകള്‍.



ഇനി സൈക്കിളുകള്‍ക്ക്  വേള്‍ഡ് ക്ലാസ് ഫെസിലിറ്റിസും. സഞ്ചരിക്കാനാകട്ടെ, മെയിന്‍ റോഡിന്റെ ഇരുവശത്തും  ബ്രൌണ്‍ നിറമടിച്ച രാജകീയ പാത,സിഗ്നല്‍ ഇല്ലാത്ത ജംഗ്ഷനുകളില്‍ സൈക്കിളിനു പ്രിഫറന്‍സ്.വലിയ വണ്ടികള്‍ ഇടിച്ചാല്‍ അവര്‍  സൈക്കിള്‍ യാത്രക്കാരന്  വലിയ പിഴ കൊടുക്കേണം.പാര്‍ക്കിംഗ് ഏരിയാകളില്‍ കാറുകള്‍ക്ക് കുറച്ചു സ്ഥലം മാത്രം നീക്കിവെക്കുമ്പോള് സൈക്കിളുകള്‍ക്ക് വിശാലമായ പാര്‍ക്കിംഗ് ലോട്സ്.മാത്രമല്ല കാര്‍ പാര്‍ക്കിംഗിന് നല്ല ഫീസു കൊടുക്കുകയും വേണം.
സൈക്കിളുകള്‍ ട്രെയിനില്‍ വേണമെങ്കിലും കൊണ്ട് പോകാം,അതിനും കൂടി ടിക്കററ് എടുക്കണമെന്ന് മാത്രം
കാറുകള്‍ക്ക് മുകളിലും സൈക്കിള്‍ സ്റ്റാന്‍റില്‍  പിടിപ്പിച്ചു നീങ്ങുന്ന കാറുകള്‍.   ഒരു  കോടിയുടെ  മെഴ്സിടെന്‍സിന്റെ പുറത്തും  സൈക്കിള്‍ വെച്ച് പോകുന്നത് കണ്ട്   എന്ന് എഴുതുമ്പോള്‍ ചിരിക്കാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ?

ഇത്രയേറെ സൈക്കിളുകള്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ മോഷണവും തകൃതി.1200 യൂറോ വിലവരുന്ന സൈക്കിള്‍ മോഷണമുതലാകുംപോള്‍  വെറും  20 യൂറോ..
ഒരു ഡച്ചുകാരന്റെ  60% യാത്രയും സൈക്കിളില്‍ തന്നെ.ഏതാണ്ട് ഒരു കോടി അറുപതു ലക്ഷം ജനങ്ങളുള്ള ഹോളണ്ടില്‍ ഒരു കോടി നാല്പതു ലക്ഷം സൈക്കിളുകളും.
സ്ത്രീകളാണ് സൈക്കിള്‍ യാത്രികരില്‍ ഏറെയും.ഉയര്‍ന്ന വരുമാനക്കാരധികവും സൈക്കിള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതത്രേ.

ഡച്ച്‌കാര്‍ ഒരു സംഭവം തന്നെ. പക്ഷെ രണ്ടു കാര്യങ്ങള്‍ ദഹിക്കാന്‍ പ്രയാസം,പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ഡോക്ടറെന്ന നിലയില്‍.ഹോളണ്ടില്‍ അഞ്ചുമണി കഴിഞ്ഞാന്‍ അത്യാവശ്യ രോഗങ്ങള്ക്കല്ലാതെ ഡോക്ടറിനെ കാണാന്‍ സാധിക്കില്ല.
 മറ്റൊന്ന് പ്രൊഫഷനല്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു കുട്ടികള്‍ക്ക് ചോയിസില്ല,കിട്ടുന്ന സബ്ജക്റ്റ് പഠിച്ചെ പററൂ എന്നതിനാല്‍ പാതി വഴിയില്‍ പഠനം നിര്ത്തുന്നവര്‍ ധാരാളമുണ്ട് എന്നതും.

സൈക്കിള്‍ യാത്രികര്‍ക്കായി ഒരു എംബസി.Every cycle is green.ഹോളണ്ടിലെ സൈക്കിള്‍
എംബസിയുടെ പരസ്യ വാചകമാണത്.പ്രകൃതിധാതുക്കള്‍ ഉപയോഗിക്കുകയോ വിഷവാതകങ്ങള്‍ പുറപ്പെടുവിക്കുകയോ     ചെയ്യാത്ത  സൈക്കിള്‍ ഉപയോഗിച്ച് കൊണ്ട്  ഭൂമിയെ അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണത്തില്‍ നിന്ന് രക്ഷിക്കുക ഒപ്പം സൈക്ളിംഗ്  എന്ന വ്യായാമത്തിലൂടെ
ആരോഗ്യവും കാത്തു സുക്ഷിക്കുക എന്നാണു അവര്‍ ലോക ജനതയോട് വിളിച്ചു പറയുന്നത്. 
പോലീസ് ഓഫീസേഴ്സ് തുടങ്ങി എക്സിക്യുട്ടിവ്സ് ഇന്‍ ത്രീ  പീസ് സ്യൂട്സ്  വരെ സൈക്കിളില്‍ യാത്ര ചെയ്യുന്ന നാടാണ്  ആമ്സ്ടര്‍ഡാം എന്ന് കൌതുകപൂര്‍വം വായന തുടരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്നെ ത്തന്നെ ഒന്ന് സങ്കല്പിച്ചു നോക്കി.പത്ത്  കി മി അകലെയുള്ള എന്റെ ക്ലിനിക്കില്‍ദിവസവും നൂര് റുപയുടെ മേല്‍ പെട്രോള്‍ ചിലവാക്കെണ്ടിടത്ത്  സൈക്കിളില്‍ ദിനം പോയി വരുന്ന കാര്യം
എത്ര ലാഭകരമായിരിക്കും.കാണാന്‍ നല്ല തമാശയായിരിക്കും. പക്ഷെ കയറ്റിറക്കങ്ങള്‍  ധാരാളമുള്ള പ്രത്യേകിച്ച് മലയോര ജില്ലയായ എന്റെ നാട്ടില്‍ കുറഞ്ഞത്  ഒരഞ്ച് പ്രാവശ്യമെങ്കിലും ഇറങ്ങി ശകടം ഉരുട്ടി കയറ്റേണ്ടി വരും.പിന്നെ റോഡിലെ ഭീമാണ്ടന്‍ കുഴികളും.ആമ്സ്ടര്‍ ഡാമിലെ രാജപാതകള്‍ നമുക്ക്  പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ.

കേരളത്തില്‍ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലാണ് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സൈക്കിള്‍ സഞ്ചാരികള്‍ ഉള്ളതായി ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുള്ളതു.എന്തായാലും ഞാനും ഒരു സൈക്കിള്‍ വാങ്ങാന്‍ പ്ലാനിട്ടിരിക്കുകയാണ്.തിരുവനതപുരത്ത് ഒരു സൈക്കിള്‍ കൂട്ടായ്മതന്നെയുണ്ട് എന്ന് കേട്ടൂ.ആളൊന്നിനു വാഹനങ്ങള്‍ വാങ്ങി ക്കൂട്ടുന്ന കേരളത്തിലെ അപ്പര്‍ മിഡില്‍ ക്ലാസ്  കുടുംമ്പങ്ങള്‍ ഏറി വരുന്നതും,റോഡുകള്‍ക്ക്  വിസ്തൃതി കൂട്ടാന്‍ സ്ഥലമില്ലാത്തിടത്തോളം ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും  കോണ്‍ക്രീററ് സൌധങ്ങള്‍ ഉയരുന്നതു  കൊണ്ടും പാര്‍ക്കിംഗ് എന്നത് അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ കേരളത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം  ഇത്തരത്തിലൊരു മാറ്റത്തെ പ്പറ്റി ചിന്തിക്കുന്നത്  എന്ത് കൊണ്ടും നല്ലതാണ്.
ഹരിതം എന്ന വാക്കിനു പ്രസക്തിയേറി വരുന്ന കാലമാണിത്.എല്ലാം ആവശ്യ ത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും അമിതമായി ഉപഭോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഭൂമിയില്‍, ലാളിത്യത്തിന്റെ  പച്ചപ്പിന്റെ തുരുത്തുകളെ സംരക്ഷിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ കുറെ പേരെങ്കിലും മുന്നോട്ടു വരുന്നുണ്ട്.ഹരിത ജനപ്രതിനിധികള്‍ എന്നൊരു വര്‍ഗ്ഗം പുതുതായി ഉദയം ചെയ്തിട്ടുമുണ്ട് .

സൈക്കിള്‍ എന്നും സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന വാഹനമാണ്.
സൈക്കിളുകള്‍ നിത്യജീവിതത്തിന്ടെ ഭാഗമാക്കി കൊണ്ട്  മാസ്  മോട്ടറൈസേഷന്റെ   അനന്തര ഫലങ്ങളാല്‍  നഷ്ടപ്പെടുന്ന  ഭൂമിയുടെ പച്ചപ്പുകളെ,മനുഷ്യന്റെ ശാരീരിക സംതുലനാവസ്തയെ  ലളിതമായ ജീവിതക്രമത്തിലൂടെ തിരികെ പ്പിടിക്കുകഎന്ന സന്ദേശം നല്‍കുന്ന പുസ്തകമായത് കൊണ്ട് തന്നെ  ഞാനിതിനെ പുസ്തകങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ക്കും ലളിതമായി ജീവിക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവര്‍ക്കും റക്കമെന്റെ ചെയ്യുന്നു. .


21 August, 2013

നിറമില്ലാത്ത ക്ലാസ് മുറികള്‍.






ജീവിതത്തില്‍ എടുക്കുന്ന ചില ശക്തമായ നിലപാടുകള്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഭാവിയില്‍ നന്മയായി ചിലപ്പോള്‍ ഭോഷ്കായും തീരാം.അതും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ഭാവിയെ കരുതിയുള്ള തീരുമാനങ്ങള്‍. ഏറെ ആലോചനകള്‍ക്കും ആശങ്കകള്‍ക്കും ശേഷമാണ്  ഐറിനെ ഒന്നാം ക്ലാസില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളില്‍ ചേര്‍ക്കാമെന്നു തീരുമാനിച്ചത്.രണ്ടു കാര്യങ്ങളാണ്.ഒന്ന്‍ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം മാതൃഭാഷയില്‍  കുട്ടികള്‍  സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷയില്‍ ആകുന്നത് നല്ലത്,കാരണം പഠിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ വ്യക്തമായി മനസിലാക്കുന്നു.ചിന്തിക്കുന്നു.രണ്ടു നമ്മുടെ സിബിഎസ് ഇ സ്കൂളുകലില്‍ ഒരു ഏകീകൃത സിലബസ് ഇല്ല.ധാരാളം പബ്ലിഷേഴ്സ് ഉണ്ട്.‌oxford,candyman,Tulip,blooming buds,H&C,asia book house, nettikkadan,NCERT etc etc..publishers ന്റെ മല്‍സരങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച്  സ്കൂളുകാര്‍ എടുക്കുന്ന ടെക്സ്റ്റുകള്‍ ചെറിയ കുട്ടികള്‍ക്ക്  അവരുടെ ബ്രയിനിന്‍ ഓവര്‍ ലോര്‍ഡ് ആണ്.കാണാപ്പാഠം പഠിച്ച്  ശര്‍ദ്ദിച്ച്  മാര്‍ക്ക് വാങ്ങുന്ന  രീതി ഭാവിയില്‍ അവരെ  ലോജിക്കോ ചിന്താശേഷിയോ ഇല്ലാത്തവരാക്കുന്നു.
മാത്രമല്ല, over strictness,strict discipline causes unwanted fear and there by supress their natural talents.Fear of making mistakes, fear of angry shouts to wrong answers, all types of study fears make  them destroys their intelligence,  it affects a child's whole way of looking at, thinking about, and dealing with life.

ഐറിന്‍ വളരെ സന്തോഷവതിയാണ്.കാരണം കാര്യമായി പഠിക്കാന്‍ ഒന്നുമില്ല.രാത്രി മുഴുവന്‍ എഴുതിയാലും തീരാത്ത ഹോംവര്‍ക്കുകള്‍ ഇല്ല.മഴക്കാലത്ത്  മഴയെ പാട്ട് പാടി കൈകൊട്ടി വിളിക്കാം.Rain Rain Go Away എന്നതിന് പകരം  Rain rain come out ,little Irene want to dance.rain rain come out എന്നാണീ കുട്ടികള്‍ പാടുന്നത്.വല്ലപ്പോഴും മഴകൊള്ളാം.മുറ്റത്ത് ഓടിച്ചാടി കളിക്കാം.കളിവള്ളമുണ്ടാക്കി ഒഴുക്കി വിടാം.പടം വരച്ച് കളര്‍ ചെയ്യാം.കാക്കക്കൂടു കാണാം.
ടീച്ചര്‍ വഴക്ക് പറയില്ല.ഇന്ന് കുട്ടി പറഞ്ഞു.'എന്റെ സ്കൂള്‍ ഒരു സുപ്പര്‍ സ്കൂളാണു.ടീച്ചര്‍ അമ്മയെ പ്പോലെതന്നെ.എനിക്കൊത്തിരി ഇഷ്ടമാണ് ടീച്ചറിനെ.''.


സര്‍ക്കാര്‍ വിദ്യാലയങ്ങളില്‍ ഒന്നാം തരത്തില്‍ രണ്ടു പുസ്തകങ്ങള്‍ മാത്രം..മലയാളവും ഇംഗ്ലിഷും..അതില്‍ മലയാളത്തില്‍ തന്നെ കണക്കും സയന്‍സും ഉണ്ട്.ഉദാ.ആദ്യ പാഠം അമ്മുവെന്ന പെണ്‍കുട്ടിയ്ക്ക് അച്ചന്റെ സമ്മാനമായി കിട്ടുന്ന  പുള്ളിക്കുടയെ പ്പറ്റിയാണ്.ജൂണ്‍ മാസമഴക്കാലത്ത്  പുള്ളിക്കുടയുമായി തുള്ളിച്ചാടുന്ന അമ്മുവിനോപ്പം മഴയെങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നുവെന്നു,വെള്ളം എങ്ങോട്ടാണ് ഒഴുകിപ്പോകുന്നതെന്ന്,കിണറുകളില്‍ ഭൂമിക്കടിയില് മഴവെള്ളം സംഭരിക്കുന്നതെങ്ങനെഎന്ന് ,കടലില്‍ വെള്ളം വന്നു ചേരുന്നത് എങ്ങനെ? ,മരങ്ങള്‍ നട്ടു വളര്‍ത്തേണ്ടതിന്ടെ  ആവശ്യകതയെന്തെന്നു ഒക്കെ പഠിക്കുമ്പോള്‍ മലയാളത്തിന്റെ കൂടെ സയന്‍സുമായി അല്പം ജനറല്‍ നോളജുമായി.ഇതിന്റെ കൂടെ  കണക്കും വരും. മഴ മാറുമ്പോള്‍ ചിരട്ടയില്‍ മണ്ണപ്പമുണ്ടാക്കുന്ന അമ്മു.എത്ര ചിരട്ട? ഏത്ര  മണ്ണപ്പം?കൂട്ടിയാല്‍ എത്ര.?അതെ പോലെ കളിവളളമുണ്ടാക്കും.ഓരോരുത്തരുടെയും കളിവളളങ്ങള്‍ കൂട്ടിയാല്‍ എത്ര? കുറച്ചാല്‍ എത്ര?പിന്നെ 10 ഈര്‍ക്കില്‍കള്‍ ചേര്‍ത്ത് വെച്ച്  കൂട്ടി പഠിക്കുക.അതിന്റെ സംഖ്യാ വിഭജനം ,ഉദാ,6 എന്ന അക്കം, ഏതെല്ലാം സംഖ്യകള്‍ കൂട്ടിയാല്‍ ആറു കിട്ടും.ഈര്‍ക്കിലുകള്‍ വിഭജിച്ച് 4+2,3+3,എന്നിങ്ങനെ എഴുതി പഠിക്കുന്നു.ഈ ഇഇര്‍ക്കില്‍ കെട്ടുകള്‍ കണക്ക് ക്ലാസില്‍ എപ്പോഴും അവരുടെ കൈയില്‍ കാണും.ഇങ്ങനെ പ്രാക്ടിക്കല്‍ ചെയ്തു പഠിക്കുന്നതിന്റെ ഗുണം അവര്‍ പിന്നീടത് മറന്നു പോകുന്നില്ല യെന്നതാണ്. ഒപ്പം  കുറെ കടങ്കഥകള്‍,പഴംചൊല്ലുകള്‍ അത്യാവശ്യം ഇംഗ്ലിഷും പഠിക്കുന്നു.(നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഇംഗ്ലിഷ് മീഡിയം സ്കൂലിലെ എത്ര കുട്ടികള്‍ക്ക് നന്നായി ആ ഭാഷ കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ അറിയാം?)  പഠന രീതി വളരെ നല്ലത് തന്നെ.ഒരു ടെന്ഷനുമില്ല.ടീച്ചര്‍ അടിക്കുമോയെന്ന ഭയവുമില്ല.
വാരി വലിച്ചു പഠിക്കുന്നില്ല എന്നത് കൊണ്ടു തന്നെ പഠിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ വ്യക്തമായി മനസിലാക്കി പഠിക്കുന്നു.ഇതൊക്കെ മതി

ബുദ്ധിയും യുക്തിയും ഡെവലപ് ചെയ്യാന്‍.പോരെ, നിങ്ങള്‍ പഠിച്ചത് എങ്ങനെയെന്നു നിങ്ങള്‍ ആലോചിച്ചു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ?ബേസിക്സ് പഠിക്കാതെ പോയത് കാരണം തുടര്‍ പഠനങ്ങള്‍ ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ?
പിന്നെ ഏതൊക്കെ സൌകര്യങ്ങള്‍?  സര്‍ക്കാര്‍ സൌജന്യങ്ങള്‍?ആഴ്ചയില്‍ രണ്ടു മുട്ട, രണ്ടു ഗ്ലാസ്    പാല്‍.എന്നും സമൃദ്ധമായ ഉച്ചയൂണ്.പുസ്തകം ഫ്രീ ബുക്ക് ,യൂണിഫോം ഫ്രീ.ചൂടു കാലത്തും മഴക്കാലത്തും ഒരേപോലെ കഴുത്തും കാലും വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്ന ടൈയും സോക്സും വേണ്ട.ആഴ്ചയിലൊരിക്കല്‍ കളര്‍ ഡ്രസ്സ്‌.
സര്‍ക്കാര്‍ വിദ്യാലയങ്ങളില്‍ പഠിക്കാന്‍ വിരളിലെണ്ണവുന്ന കുട്ടികള്‍.ആര്‍ക്കാണ് തെറ്റുന്നത്? സര്‍ക്കാരിനോ രക്ഷിതാക്കള്‍ക്കോ?സര്‍ക്കാരാകട്ടെ പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ പ്രൈവറ്റ് സ്കൂലുകള്‍ക്ക്  എതിരാണ് എന്ന തോന്നലുളവാക്കുന്ന പ്രസ്താവനകള്‍ നടത്തുകയും പരോക്ഷമായി അവയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളുകളെ അവഗണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.ശമ്പളം വാങ്ങുന്ന അധ്യാപകരോ അവരുടെ മക്കളെ  മുന്തിയ സ്കുളുകളില്‍ കനത്ത ഫീസും കൊടുത്തു പഠിപ്പിച്ചിട്ട്  ഈ പാവപ്പെട്ട കുട്ടികളെ ഉഴപ്പിയടിച്ചു സര്‍ക്കാരിന്റെ,ജനങ്ങളുടെ നികുതിപ്പണം ഭക്ഷിക്കുന്നു.രക്ഷിതാക്കളാകട്ടെ അനുകരണങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നാലെയും.

18 January, 2013

ഡീസലും തീറെഴുതി.

ഡീസലും തീറെഴുതി.
ഇത് തന്നെയാണ് ഏററവും യോചിച്ച തലവാചകം.
ആര്‍ക്കു വേണ്ടി?കോര്‍പറേററുകള്‍ക്ക് വേണ്ടി.
സര്‍ക്കാര്‍ കോര്‍പറേററ്  മാഫിയ എന്ന ഭീമാകാരനായ ആനയുടെ മുന്‍പില്‍
ഒരു എലിയെന്നോണം ഇന്ത്യയിലെ എഴുപതു ശതമാനത്തിലേറെ  വരുന്ന  സാധാരണക്കാരായ ബഹു ഭുരിപക്ഷം ജനങ്ങള്‍.
എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും ചവിട്ടി മെതിക്കപ്പെടാം.
ഇരകളുടെ വിലാപങ്ങള്‍ എങ്ങും കേള്‍ക്കാതെ പോകുന്നു.
അവകാശങ്ങള്‍ എവിടെ?
 ജനാധിപത്യം എവിടെ?.
ജനങ്ങളുടെ വോട്ടു വാങ്ങി  ഭരണവും അധികാരവും കൈയാളുന്നവര്‍ പക്ഷം ചേരുന്നതാര്‍ക്ക് വേണ്ടി?

05 November, 2012

Totochan,The Little girl at the window.

Totochan,The Little girl at the window.


learning with fun, freedom, and love.
അടുത്തിടെ വായിച്ചതില്‍ ഏറ്റവും മനോഹരമായ പുസ്തകം.Totochan,The Little girl at the window.(ടോട്ടോച്ചാന്‍,ജനാലയ്ക്കരികിലെ പെണ്‍കുട്ടി)written by Tetsuko Kuroyangi
.ഇത് വായിച്ചു കഴിയുമ്പോള്‍ തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങള്‍ക്ക് നിങ്ങളുടെ കുട്ടികളോടുള്ള ആറ്റിട്യൂഡ് മാറും.
നിങ്ങളവരെ കുറെ കൂടി സ്നേഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങും.സഹാജവാസനകളെ പ്രോല്സാഹിപ്പിക്കുന്നവരായി  മാറും.നമ്മള്‍ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന മോള്‍ഡുകള്‍ക്കുള്ളില്‍,
  വരച്ച വരകളില്‍ വാര്‍ത്തെടുക്കപ്പെടാനുള്ളവരല്ല കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ എന്ന് മനസ്സിലാകും.
  അധ്യാപനം തൊഴിലായി സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ള ഓരോരുത്തരും,  എല്ലാ മാതാപിതാക്കളുംനിര്‍ബന്ധമായും   വായിച്ചിരിക്കേണ്ട പുസ്തകം.
ജപ്പാനിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തയായ ടി വി പേഴ്സനാലിറ്റിയും നടിയും ഓപ്പറാ ഗായികയും ബധിരര്‍ക്ക് വേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന
ടോട്ടോച്ചാന്‍ ഫൌണ്ടേഷന്റയും  ജപ്പാന്‍ വൈല്‍ഡ്  ലൈഫ് ഫണ്ടിന്റെയും   ഡയറക്ടറും ആയ ടെറ്റ്സുകോ കുറോയാംഗി യുടെ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തില്‍ സ്നേഹവാനായ
 ഒരു ഹെഡ്മാസ്റ്റര്‍ (Sosaku kobayashi) അവളുടെ  ഹൃദയത്തില്‍ കോറിയിട്ട ആദ്യാക്ഷരങ്ങള്‍ തന്റെ ജീവിതത്തെ  എപ്രകാരം  മാറ്റിമറിച്ചുവെന്ന്  ഈ ജീവിതകഥയിലൂടെ  അവര്‍ വിശദീകരിക്കുന്നു.  
The real life story says how a little girl, once expelled from an elementary school, has been transformed by the influence of a good teacher to reach  the heights of her glory.
This engaging series of childhood recollections tells about an ideal school in Tokyo
during World War II that combined learning with fun, freedom, and love. This
unusual school had old railroad cars for classrooms, and it was run by an
extraordinary man--its founder and headmaster, Sosaku Kobayashi --who was a firm
believer in freedom of expression and activity.
In real life, the Totto-chan,(real name-Tetsuko Kuroyanagi) has become one of Japan's most popular
television personalities - Tetsuko Kuroyanagi. She attributes her success in life to
this wonderful school and its headmaster.
The charm of this account has won the hearts of millions of people of all ages and
made this book a runaway best seller in Japan, with sales hitting the 4.5 million mark
in its first year.

ഇത് വായിച്ചു തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആരും കാണാതെ കരഞ്ഞു.നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയോര്‍ത്ത്... എടുത്താല്‍ പൊങ്ങാത്ത ഭാണ്ടവും പഠിച്ചാലും തീരാത്ത സിലബസും
തുമ്പിയെ കല്ലെടുപ്പിക്കും പോലെ നട്ടെല്ലു വളഞ്ഞ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍..അവര്‍ക്ക് ഭാവനകളില്‍,ചിന്തകളില്ല,സ്വപ്നങ്ങളില്ല,സര്‍ഗ്ഗാത്മകതകളില്ല,മാനസിക ശാരീരിക സന്തുലനത
 നിലനിര്ത്താനുതകുന്ന കായികാഭ്യാസങ്ങലുമില്ല.അടിച്ചമര്ത്തപ്പെട്ട സഹജ വാസനകളുമായി കുട്ടികള്‍.
ചൂടുകാലത്തും മഴക്കാലത്തും ടൈയും സോക്സും കെട്ടി, ഭാരിച്ച സിലബസിനപ്പുറം ട്യൂഷന്റെ മേല്‍ ട്യൂഷനു നേരം കാണാനാവാതെ,   ഭാവനകളെ ചിറകു വിരിയാന്‍ അനുവദിക്കാതെ
 സ്കൂള്‍ അധികാരികളുടെ strict discipline ല്‍ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയ മനസ്സുമായി നമ്മുടെ  പുതുതലമുറയിലെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍..പാഠപുസ്തകത്തില്‍ കാണാപ്പാഠം പഠിച്ചതിനപ്പുറം
 ഒരു യുക്തി ചോദ്യം ചോദിച്ചാല്‍ അവര്‍ക്കറിയില്ല.
As Headmaster Kobayashi says,
Having eyes,but not seeing the beauty
Having ears,but not hearing the music
Having minds, but not perceiving the truth
Having hearts that are never moved
nd therefore never set on fire.
This is the condition of most of the children now.


 When I told  abt Tomoe school, my child said.'amma, pls send me to that school with Totochan'.
വര്‍ത്തമാനം പറയാന്‍ സാധിക്കുന്ന , അടിയില്ലാത്ത, വഴക്ക്  പറയാത്ത ,ഒച്ചയില്‍ ചിരിക്കാന്‍ പറ്റുന്ന ഒരു സ്കൂളുണ്ടെങ്കില്‍ എന്നെ അവിടെ ചേര്‍ക്കു എന്ന്  കുട്ടി ഇടയ്ക്കിടെ എന്നോടു പറയാറുണ്ട്‌.
ഇന്നുമവള്‍ ചോദിച്ചു.വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞാല്‍ അടികിട്ടാത്ത  സ്കൂളുണ്ടോമ്മാ?
ഇനി വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു മുറിയില്‍ പൂട്ടിയിടുമെന്നു ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞു.ഫാദറിന്റെ മുറിയില്‍ ജയിലുണ്ടല്ലേയമ്മേ? അവിടെയും ഞങ്ങളെ പൂട്ടിയിടുമെന്നു ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞു.
എനിക്ക് പഠിക്കാനിഷ്ടമാ.പക്ഷെ എനിക്കി   സ്കൂള്‍വേണ്ടമ്മാ..
എന്റെ കുട്ടി ക്ലാസിലെ ഫസ്ടാകണമെന്നു എനിക്കൊരാഗ്രഹമില്ല.അവള്‍ മിടുക്കിയാണ്.
പക്ഷെ അടിച്ചു പഠിപ്പിച്ചിട്ടു അവള്‍ പഠനത്തെ വെറുക്കാനിടയാകരുത്..നാലരയും അഞ്ചും വയസുള്ള കുട്ടികളല്ലേ.അവര്‍ക്കല്പം സ്വാതന്ത്ര്യം കൊടുക്കുക.അവര്‍ കളിക്കട്ടെ, ഒപ്പം
പഠിക്കട്ടെ..പഠനമൊരു ഭാരമാകാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് പലയാവര്‍ത്തി ക്ലാസ് ടീച്ചറോടു പറഞ്ഞതാണ്..ടീച്ചറിന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ കഴിഞ്ഞ പതിനെട്ടു വര്‍ഷമായി തുഴയുന്ന
വികലമായ പരമ്പരാഗത ചിന്താഗതിയില്‍ നിന്ന്  മാറി കുട്ടികളോടൊപ്പം നിന്നവരെ കാണാന്‍, അവരെ അറിയാന്‍,പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു വളര്‍ത്താന്‍   അവര്‍ക്കറിയില്ല..അല്ലെങ്കില്‍ ത്തന്നെ
നക്കാപ്പിച്ച പോലെ കിട്ടുന്ന മൂവായിരമോ നാലായിരമോ ഉലുവയ്ക്ക്  ഈ തുഴച്ചില്‍ തുഴഞ്ഞാല്‍ പോരെ?
നഴ്സുമാര്‍ക്ക് ശേഷം അവഗണനയുടെ ആട്ടും തുപ്പുമേല്‍ക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ അസംഘടിത തൊഴിലാളികള്‍...എനിക്കവരോട് ഒരു ദേഷ്യവുമില്ല.

I am quite sure that if there were schools now like Tomoe, there would be less of the
violence we hear so much of today and fewer school dropouts. At Tomoe nobody
wanted to go home when school was over. And in the morning we could hardly wait
to get there. It was that kind of school..she writes..
ഓരോ കുഞ്ഞും ഒരു പ്രതിഭയാണ്..കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ തലച്ചോര്‍ നവവും മാലിന്യ രഹിതവുമാണ്.അത്  ശ്രദ്ധാപൂര്‍വ്വം പരിചരിച്ചാല്‍ നൂറു  മേനി വിളവു തരുന്ന
ഫലഭുയിഷ്ടമായ മണ്ണ് പോലെയാണ്.അവഗണിച്ചാലോ മാലിന്യങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞു കളകള്‍ വളരുന്ന ഭൂമിയാകും.ഒരു പ്രതിഭയെ സൃഷ്ടിക്കുവാനോ നശിപ്പിക്കുവാനോ
നിങ്ങള്‍ക്ക് സാധിക്കും.അതിനാല്‍ സമ്പൂര്‍ണ്ണവും ആരോഗ്യദായകവും പോഷക പ്രദവുമായവിദ്യാഭ്യാസചിന്തകള്‍ കൊണ്ട് അവന്റെ തലച്ചോറിനെ ഊട്ടേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.
ഒരു പ്രതിഭയുടെ അടിസ്ഥാനം ഇവയാണ്.
A child's elementary education is very important.Subjecting them to several pressures will stunt their natural growth.
ഇവിടെ ടോമോയ് സ്കൂളില്‍ എലമെന്ററി തലത്തില്‍ കുട്ടികളെ ഒന്നിനും നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നില്ല.അവര്‍ക്ക് താപ്ലര്യമുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാന്‍ അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയാണ്.പഴയ റെയില്‍ ബോഗികളാണ് ക്ലാസുകള്‍.
ആദ്യമായി ചെല്ലുന്ന കുഞ്ഞിനെ അവനു പറയാനുല്ലത്രയും കാര്യങ്ങള്‍ ക്ഷമയോടെ ഹെട്മാസ്ടര്‍ ശ്രവിക്കുന്നു..പലപ്പോഴും നമുക്ക് സാധിക്കാത്തതും അതാണ്‌.കുട്ടികളെ കേള്‍ക്കാനാകുന്നില്ല.
കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് പറയാനുള്ളത് ശ്രദ്ധയോടെ കേള്‍ക്കുകയും അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും  ചെയ്‌താല്‍ മനോഹരമായി അവര്‍ പൂവിടുമെന്ന് ടോട്ടോച്ചാന്‍ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു..
Children will learn easily once their interest is aroused.
വളരെ വികൃതിക്കുട്ടിയായിരുന്നു ടോട്ടോച്ചാന്‍.പക്ഷെ ഓരോ പ്രാവശ്യവും ഹെട്മാസ്ടര്‍ അവളെ കാണുമ്പോള്‍ പറയാറുണ്ട്.You are really a good girl.Do you?
ഈ വാക്കുകള്‍ അവളെ എത്രമാത്രം സ്വാധീനിച്ചിരുന്നുവെന്നു ലേഖിക പറയുന്നുണ്ട്.
I find it impossible to assess how much I have been sustained by the
way he used to keep saying to me, "You're really a good girl, you know." Had I not
entered Tomoe and had I never met Mr. Kobayashi, I would probably have been
labeled "a bad girl," becoming complex-ridden and confused.
നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയോര്‍ത്തു നോക്കു..എത്രപ്രാവശം നമ്മുടെ വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് നിന്നെയൊന്നിനും കൊള്ളില്ലെന്ന് അവരുടെ മനസ്സില്‍ തോന്നിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്..
ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണം ഞാന്‍ തന്നെയാണ്.നീയൊരു പഴമുണ്ണിയാണെന്ന, നിന്നെയെന്തിനു കൊള്ളാമെന്നുമുള്ള വാക്കുകള്‍ കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോള്‍  എന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ
 എത്രയോയിടങ്ങളില്‍ കെടുത്തിക്കളഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 
സ്വയം എന്നെത്തന്നെ എന്റെ കഴിവുകളെ കണ്ടെത്തി ഉള്ളിലുറച്ചു പോയ അത്തരം നിന്ദനങ്ങളില്‍ നിന്ന് പുറത്ത് കടക്കാന്‍ എത്രയോ നാളുകള്‍ വേണ്ടി വന്നു.
ആ സങ്കടം ഉള്ളില്‍ നന്നായി അറിഞ്ഞത് കൊണ്ടു തന്നെ എന്റ്റെ മക്കളെ മാത്രമല്ല ഞാന്‍ ഇടപെടുന്ന ഒറ്റ കുഞ്ഞിനേയും നിന്ദനങ്ങള്‍ കൊണ്ടു കൊച്ചാക്കില്ലയെന്നു ബോധപൂര്‍വ്വം തീരുമാനമെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
മുതിര്‍ന്നവരുടെ അപക്വമായ ഇടപെടലുകള്‍ ഒരു കുഞ്ഞിനെ വളര്‍ത്താനോ തളര്ത്താണോ ഉതകുന്നതാനെന്നു ടോമോയലെ കുട്ടികളും അവരുടെ ഹെട്മാസ്ടറും ജീവിതം കൊണ്ട് സാക്ഷ്യമാകുന്നു. നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
Kobayashi believed that all children r born with an innate good nature ,which can easily damaged by their environment and the wrong adult influences.His aim was to uncover their good nature and develop it, so that children wud grow
into people with individuality.

Mr. Kobayashi valued naturalness and wanted to let children's characters develop as
naturally as possible. He loved nature and want children to be gwown with rythms of nature.He promoted music for children,since it can arouse their fantasies.,
His advice to parents  and kindergarten teacheres is never try to fit children into preconceived molds.leave them to nature.
Dont cramp their ambitions.Their dreams are bigger than yours.

ടോട്ടോച്ചാന്‍ വായിച്ചുകഴിയുമോഴെക്ക് ഞാന്‍ കരയുകയാണ്.1945 ല്‍ രണ്ടാംലോക മഹായുദ്ധത്തില്‍ അമേരിക്കന്‍ യുദ്ധവിമാനങ്ങള്‍ വര്‍ഷിച്ച ബോംബുകള്‍ കൊബായാഷി എന്നാ ഹെട്മാസ്ടര്‍ താനെ സ്വന്തം കാശ് കൊണ്ട് പണിതുയര്‍ത്തിയ സ്കൂളിനെ അഗ്നിക്കിരയാക്കുന്നു.
അഗ്നി ഗോളങ്ങള്‍ വിഴുങ്ങിയ തന്റെ സ്വപ്ന സമ്പത്തായ റെയില്‍ വണ്ടിക്ലാസുകളെയും തന്റെ കുട്ടികളെയു ഓര്‍ത്ത്   റോഡരികില്‍ നിന്ന് കൊണ്ട് 
തന്റെ സ്വതസിദ്ധമായ ശൈലിയില്‍ മകനോട് ചോദിക്കുന്നു."What kind of school shall we build next?"
Mr. Kobayashi's love for children and his passion for teaching were stronger than the
flames now enveloping the school..ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാണ് ആ പുസ്തകം അവസാനിക്കുന്നത്..

the book became an unexpected best seller. Little Totto-chan made Japanese publishing history by selling 4,500,000 copies in a single year.The book has now also become official teaching material in Japan. and a guide to teachers.
The Totochan foundation financed by her book royalities trains deaf actors professionally and she is the director of world wild life fud, japan and she is the ambassodor for  children rights by uniceff
to various countries.

All teachers as well as parents must read this wonderful book,before u start complaining about your child..I wonder why in India this book is not promoted among teachers and children as a teaching tool.
People doesn't want to think and act out of their traditional views of education..
Dont say these things are practically impossible.I want to show that love in my children's life,if situations permit.
Just search 'Totochan' and 'tetsuko kurayanogi'..you will get an insight in to their life.


.


27 September, 2012

കൈകുടി ശീലം

കൈ കുടിക്കുന്ന ശീലമുണ്ടോ കുട്ടികള്‍ക്ക്? അത് കൊണ്ടുള്ള പാര്‍ശ്വഫലങ്ങള്‍ എന്തെല്ലാം?ദന്ത ഡോക്ടറായ എന്നെപ്പോലെയൊരാള്‍ക്ക് നന്നായറിയാം ചില അമ്മമാരെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.കുട്ടികള്‍ കരയാതിരിക്കാന്‍ കൈ പിടിച്ചു വായില്‍ വെച്ചുകൊടുക്കുന്നവര്. .ചിലര്‍ പാസിഫയര്‍ പോലെയുള്ള കൃത്രിമസാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങി വായില്‍ വെച്ചുകൊടുത്ത് സമാധാനിപ്പിക്കും
തമ്പ് സക്കിംഗ് ശീലം നല്ലതല്ലെന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയാമെങ്കിലും ചിലപ്പോള്‍ കുട്ടികള്‍ അത് ശീലിച്ചു പോകും. ഞങ്ങളുടെ ഒന്നെകാല്‍ വയസ്സുകാരി സെറിന്‍ വാവ ഞങ്ങളുടെയടുത്ത് വരുന്നതിനു മുന്‍പ് തന്നെ ഈ ശീലംതുടങ്ങിയിരുന്നു.
വലുതായാല്‍ മാറ്റിയെടുക്കാന്‍ ഇതിലും പ്രയാസമാകും.അതുകൊണ്ട് അറ്റകൈക്ക് ഒരു പ്രയോഗം..ഒരാഴ്ച ടേപ്പ് ഒട്ടിച്ചു വെച്ചു. .കുട്ടിയെ ശിക്ഷിക്കുന്ന രീതി ചെയ്യാതെ മൂത്ത കുട്ടിയ്ക്കും വെറുതെ ടേപ്പ് ഒട്ടിചിട്ട് 'ഹായ് എന്ത് രസമെന്നു' പറഞ്ഞു ഇളയാളെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. എന്തായാലും സംഭവം ഫലിച്ചു..കുട്ടി ഉറങ്ങാന്‍ ആദ്യമെല്ലാം കുറെ പ്രയാസപ്പെട്ടു..കുറച്ചു കരഞ്ഞു.പിന്നെയത് ശീലമായി.
എല്ലാം ശീലങ്ങളാകും മുന്‍പേ വരുതിയിലാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ നല്ലതല്ലേ..

22 May, 2012

Sr.Jesmi

വടക്കോട്ട് എ സി കമ്പാര്‍ട്ടുമെന്റില്‍ യാത്ര ചെയ്‌താല്‍ മിക്കവാറും പ്രശസ്തരായ ആരെയെങ്കിലും കണ്ടുമുട്ടാം.ചിലപ്പോള്‍ ചില എഴുത്തുകാര്‍, സിനിമാ സീരിയാല്‍ നടന്മാരെ,സംവിധായകരെയോ രാഷ്ട്രിയനേതാക്കന്മാരെയോ മറ്റോ. ഏറനാട് എക്സ്പ്രസ്‌ തൃശൂര്‍ വിട്ടു ഷോര്‍ണുര്‍ പിന്നിട്ടപ്പോള്‍ നാലഞ്ചു സീറ്റുകള്‍ക്ക്‌ പിന്നില്‍ നിന്ന്‍ ഉച്ചത്തില്‍ ഒരു സ്ത്രീ യുടെ ശബ്ദം മയക്കത്തിലായിരുന്ന എന്നെ ഞെട്ടിയെഴുന്നെല്‍പിച്ചു.എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് ഒരു മധ്യവയസ്ക ടി ടി യോടും അടുത്തുള്ള ഒരാളോടും കയര്‍ക്കുകയാണ്.സാധാരണഗതിയില്‍ എ സി യില്‍ ഇത്തരം ഒച്ചകള്‍ ഉണ്ടാകാറില്ല. സംസാരിച്ചാല്‍ തങ്ങളുടെ ഡീസന്സി നഷ്ടപ്പെടുമോയെന്ന് ഭയമുള്ളവരും ആരെയും ബോതര്‍ ചെയ്യാന്‍ ഇഷ്ടമില്ലാതെ ലാപ്ടോപില്‍ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന ഐടി ക്കാരും ഇംഗ്ലിഷ് മാഗസിനുകളില്‍ തല പൂഴ്ത്തിയുറങ്ങുന്നവരും ടാബ്ലറ്റുകളില്‍ ടച്ച് ചെയ്തു രസിക്കുന്നവരും അടങ്ങിയതാണ് ഇവിടം.അവിടെയോരാള്‍ indecent ആയി സംസാരിക്കുകയോ?എല്ലാവരും പുഛഭാവത്തില്‍ കാണികളായി. ," ''അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റ്,എവിടെ ചെന്നാലും അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റ്.ഫാമിലിക്കാര്‍ മാത്രം യാത്ര ചെയ്താല്‍ മതിയോ?ഒരു സ്ത്രീ തനിച്ചു യാത്ര ചെയ്‌താല്‍ എല്ലായിടത്തും അഡ്ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്യണം.ഒരു ഫാമിലി.(ഉള്ളിലെ അമര്‍ഷം മുഴുവന്‍ വാക്കുകളിലുണ്ട്)..ഞാനെന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവനും തനിച്ചു യാത്ര ചെയ്യേണ്ടവളാ.രണ്ടു പ്രാവശ്യം അവരാ വരി ആവര്‍ത്തിച്ചു.ഈ ട്രെയിയിനിലുള്ള മുഴുവന്‍ യാത്രക്കാരും കേള്‍ക്കട്ടെ.ഓരോ പാഠങ്ങള്‍ പഠിക്കാനായി എന്നെപ്പോലെ തനിച്ചു യാത്ര ചെയ്യേണ്ടവര്‍. മുന്‍പ് വന്ന ടി ടി പറഞ്ഞിട്ടാണ് സീറ്റ് മാറ്റിയത്.ഇപ്പോള്‍ മാറിയിരുന്നപ്പോള്‍ ഇത് വേരെയാരുടെയോ സീറ്റ് ആണത്രേ.എന്നെക്കൊണ്ടിതു ചെയ്യിച്ച അയാള്‍ കേള്‍ക്കാനും കൂടിയാ ഞാനിപ്പറയുന്നത്.അയാളിവിടെ ഇറങ്ങിപ്പോയി.അല്ലെങ്കില്‍ ഞാനയാള്‍ക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തേനെ''. ടി ടി യും വിടാന്‍ ഭാവമില്ല"'ആര് പറഞ്ഞു നിങ്ങളോട് സീറ്റ് മാറിയിരിക്കാന്‍.ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞു സീറ്റ് മാറിയിരുന്നെന്കില്‍ എന്ത് കൊണ്ട് അതെഴുതി വാങ്ങിയില്ല.അടുത്ത സീറ്റിലിരുന്ന മാന്യനും ടി ടി യെ സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തു. പക്ഷെ മധ്യവയസ്ക വിട്ടു കൊടുത്തില്ല.കുറെ കൂടി ഒച്ചയില്‍ അവര്‍ എതിര്‍ത്തു..''ഇതെവിടുത്തെ ന്യായം.എഴുതി വാങ്ങിക്കുകയോ.അത് പുതിയ അറിവാണല്ലോ.ഓരോ യാത്രയും പുതിയ പാഠങ്ങള്‍ പഠിപ്പിക്കുകയാണല്ലോ.അല്ലെങ്കിലും ഞാനോരോന്നു പഠിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാ.ആര്‍ക്കും ഒരു സഹായവും ചെയ്യാന്‍ പാടില്ല''..അവര്‍ മയമില്ലാതെ ടി ടി യെ ശകാരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.സീറ്റ് മാറാന്‍ കൂട്ടാക്കാതെ. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സംഭവിച്ചതെന്താണെന്ന് അല്പം കഴിഞ്ഞാണ് എനിക്കും മനസ്സിലായത്‌.ഏതോ ഫാമിലിക്ക് വേണ്ടി മുന്‍പുള്ള ടി ടി ഇവരെ എഴുന്നേല്പിച്ചു മാറ്റിയിരുത്തി.അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റ്.പക്ഷെ അയാള്‍ക്കിറങ്ങേണ്ട സ്റേഷനില്‍ ഇറങ്ങിപ്പോയപ്പോള്‍ ഇവര്‍ പഴയ സീറ്റില്‍ കയറിയിരുന്നില്ല.കാരണം ടി ടി യാണല്ലോ മാറ്റിയത്.ഇറങ്ങിയ ആളുടെ സീറ്റ് മറ്റാര്‍ക്കോ കൊടുത്തു.എന്നിട്ട് ഇവര്‍ ഇരുന്ന സീറ്റിലും ആളു വന്നപ്പോള്‍ ഇവര്‍ക്ക്‌ സീറ്റില്ലാതെയായി.ടി ടി സ്റ്റേഷന്‍ മാറിയപ്പോള്‍ പുതിയ ആള്‍ വരികയും ചെയ്തു..ഇവരുടെ ടിക്കറ്റില്‍ എഴുതി വാങ്ങിയതുമില്ല.(എനിക്കതൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു.സ്ഥിരമായി ഞങ്ങളും ആര്‍ക്കെങ്കിലും വേണ്ടിയോ ആരെങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടിയും ഇത് പോലെ സീറ്റുകള്‍ വെച്ച് മാറാറുണ്ട്,പക്ഷെ എഴുതി വാങ്ങിക്കാറില്ല.). അവസാനം ടി ടി പിന്മാറി.ന്യായം ആ സ്ത്രീയുടെ ഭാഗത്തായിരുന്നിട്ടും ആരുമവരെ പിന്തുണച്ചില്ല..അവര്‍ രൂക്ഷമായ ഗൌരവ ഭാവത്തോടെ ഒരു പുസ്തകവും നോട്ടുമെടുത്ത് എഴുത്തും വായനയും തുടര്‍ന്നു. ഞാനവര്‍ കാണാതെ കുറേനേരം അവരെ നോക്കിയിരുന്നു.നല്ല മുഖ പരിചയം.സിസ്റര്‍ ജെസ്മിയാണോ എന്ന് തോന്നുന്നു.പക്ഷെ ചോദിച്ചാല്‍ എന്റെയടുത്ത് തട്ടിക്കയറുമോ എന്ന ഭയം.അത്ര ദേഷ്യത്തിലായിരുന്നു അവര്‍ ഒച്ച വെച്ചത്..മുഖമൊട്ടു ശാന്തമായിട്ടുമില്ല..കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞു,എന്തായാലും ചോദിക്കുക തന്നെ ഞാന്‍ ധൈര്യം സംഭരിച്ചു ചെന്ന് ചോദിച്ചു.സിസ്റര്‍ ജെസ്മിയാണോ? അതെ.എങ്ങനെ മനസ്സിലായി? ഞാന്‍ മാഡത്തിന്റെ രണ്ടു പുസ്തകങ്ങളും വായിച്ചിട്ടുണ്ട്.അത് എന്റെ കൈയിലുണ്ട്. അതെയോ?എന്ത് ചെയ്യുന്നു? ഞാന്‍ ദന്ത ഡോക്ടറാണു .ക്ളിനിക്കുണ്ട്. ഇരിക്കാം. വേണ്ട മാഡം.അടുത്ത സീറ്റില്‍ ആളുണ്ട്.ഞാന്‍ നിരസിച്ചു. ''ഞാന്‍ സംസാരിച്ചപ്പോള്‍ എന്തെങ്കിലും തോന്നിയോ?എന്നെ അറിയുന്നവര്‍ പലരും കാണുമായിരിക്കും.അല്ലേ? പറയാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ?ഞാന്‍ ഭക്ഷണംകഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍.... ,വീട്ടില്‍ നിന്ന് കൊണ്ട് വന്ന ചോറാണു..അവര്‍ പഴയത് തന്നെ ആവര്‍ത്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല മാഡം.നിങ്ങളെ പ്പോലെയുള്ളവര്‍ പ്രതികരിക്കണം.മാത്രമല്ല,അടുത്തിടെയായി ടി ടി മാരെ പ്പറ്റി മുഴുവന്‍ പരാതികളാണ്.പലരും മിണ്ടാതിരിക്കുകയാണ് പതിവ്‌.തീര്‍ച്ചയായും നന്നായി.ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.ഞങ്ങളുടെ സംസാരം കേട്ട് അടുത്തിരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാര്‍ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്. ഞാന്‍ ഒരിടത്ത്‌ പുസ്തക പ്രകാശനത്തിനു പോകുന്നു.പലരും പല പരിപാടികള്‍ക്കും എന്നെ വിളിക്കാറുണ്ട്.ചിലപ്പോള്‍ യുക്തിവാദികള്‍ പ്രസംഗിക്കാന്‍ വിളിക്കും.ഞാന്‍ പോകാറില്ല.കാരണം ഞാനൊരു വിശ്വാസിയാണെന്ന് പറയും. ഇന്ന് പെസഹായാണ്.ഞാനവിടെ ദിവസം മുഴുവന്‍ പ്രാര്‍ഥനയിലും ധ്യാനത്തിലും ഇരിക്കെണ്ടയാളാണ്.എന്നിട്ടും ഞാന്‍ യാത്രയിലിങ്ങനെ..സിസ്റര്‍ തുടര്‍ന്നു. താമസം? ഗുരുവായുര്‍.എന്റെ വീടിനടുത്ത് താമസിക്കാന്‍ ബന്ധുക്കള്‍ സമ്മതിക്കില്ല.അത് കൊണ്ട് അല്പം അകലെ മാറി ഒരു വീടെടുത്തു.ഒരു കുഞ്ഞിനെ അടോപ്റ്റ്‌ ചെയ്‌താല്‍ നല്ലതെന്നു തോന്നുന്നു.ഇപ്പോള്‍ സിംഗിള്‍സിന് അടോപ്റ്റ്‌ ചെയ്യാം.എനിക്ക് കുറച്ചു വലിയ കുട്ടിയെ മതി.ദൈവം അത്തരമൊരാളെ എനിക്ക് കാണിച്ചു തരുമെന്ന വിളിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു. നല്ല കാര്യമാണ് മാഡം.നിങ്ങള്‍ തീര്‍ച്ചയായും ചെയ്യണം. എനിക്കവരോട് വലിയ ആദരവ് തോന്നി.തന്റെ ശരികളില്‍ ഉറച്ചു നിന്നതിനു താനേതു സമൂഹത്തിലായിരിക്കെണ്ടിയിരുന്നുവോ,അവിടെ നിന്നും പുറത്താക്കപ്പെട്ട ധീരയായ സ്ത്രീ.മുന്‍പ്‌ ഞാനവരുടെ പുസ്തകം വായിച്ചിട്ട് അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.ആരുടെ ഭാഗമാണ് ശരിയെന്ന കണ്‍ഫ്യൂഷനില്‍ പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പോകുന്നതിനു മുന്‍പ്‌ ഞാനവര്‍ക്ക് വിസിറ്റിംഗ് കാര്‍ഡ്‌ കൊടുത്തു.അവരുടെ കാര്‍ഡും തന്നു.

14 May, 2012

''i don't believe that there is anymore solution for you both to be united again''..sending his last sms like this to his father,17 yr old boy switched off his mobile and left his home ,where he wished his father and mother to stay together with him and his 12 yr old brother.500 kms faraway,we, being the mediators between parting parents also our family friends, were making frantic calls here and there in search of the boy yesterday night.The whole night I was praying and crying and even have extreme thoughts abt the boy who is close to us and be like our son.. when parents part for their own selfishness and lame excuses,who will suffer,other than the children? The saddest part is even at this crucial time,the parents were accusing each other and arguing who will take the responsibility of his 'missing'. selfishness, ego,irresponsibility,greediness,false pride..ending in divorce and freedom..ultimately who will gain and who will lost?

24 February, 2012

വിപ്ലവകാരിയായ ക്രിസ്തു.

ക്രിസ്തു എവിടെ മാര്‍ക്സ്‌ എവിടെ?ഒരു കടലും കടലാടിയും തമ്മിലുള്ള അന്തരത്തിലുള്ളവരെ വിപ്ളവം,വിമോചനം എന്ന വാക്ക് കൊണ്ട് താരതമ്യപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ അത് അവസരവാദ കൂട്ടുകെട്ടിനുള്ള തന്ത്രമെന്നല്ലാതെ മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കാന്‍ കേരള ജനത തയ്യാറാകുമോ? ഒരു പക്ഷെ കാരാട്ട് ഉദ്ദേശിച്ചത് നല്ലരീതിയില്‍ തന്നെയാണെങ്കിലും വിവരദോഷികളായ അണികള്‍ അത് മുതലെടുത്തു ഒരു പടികൂടി കടന്നു കേന്ദ്രത്തിനെതിരായ ചിത്രമാക്കി വികലപ്പെടുത്തി. പക്ഷെ അതിനുത്തരം പറഞ്ഞുപുലിവാലു പിടിച്ചത് നേതാക്കളും.

.ക്രിസ്തു ഒരു വിപ്ലവകാരിയെല്ലെന്നു ആര്‍ക്കാണ് പറയാനാവുക. അങ്ങനെ പറയുന്നവര്‍ അവന്റെ അത്ഭുതങ്ങളില്‍ ദൈവികതയില്‍ മാത്രം വിശ്വസിക്കുന്നവരാണ്. ഒരേസമയം 100 ശതമാനം മനുഷികതയും 100 ശതമാനം ദൈവീകതയും ക്രിസ്തുവില്‍ ഉണ്ടെന്നാണ് സഭാ പിതാക്കന്മാര്‍ പഠിപ്പിക്കന്നത്..ക്രിസ്തുവിനെ പഠിച്ചിട്ടുള്ള, അവന്റെ അവബോധങ്ങളെ, ധീരമായ നിലപാടുകളെ ബൈബിലിലൂടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുള്ള ഒരാള്‍ക്കും അവന്‍ വിപ്ലവകാരിയല്ലെന്നു പറയാനാകില്ല..ക്രിസ്തുവിനെ തേടുന്നത് സമാധാനത്തിനു വേണ്ടിയെന്ന് ഒരു യഥാര്‍ത്ഥ ക്രിസ്ത്വാന്വോഷിയും കരുതരുത്‌..ഞാന്‍ വന്നത്‌ സമാധാനമുണ്ടാക്കാനാണെന്ന് കരുതരുത്എന്ന് ക്രിസ്തു.ഭിന്നത, വാള്‍, അസമാധാനം ‌.യഥാര്‍ത്ഥമായി ക്രിസ്തുവിനെ തേടുന്ന ഒരുവന്‍ ഏകനാണ്.അശാന്തിയില്‍ കൂടി മുള്ളുകള്‍ നിറഞ്ഞ പാതയില്‍ ദിനവും യാത്ര ചെയ്തു ഹൃദയം കീറിമുറിക്കപ്പെടുന്നവനാണ്..

അന്നത്തെ ശക്തമായ മതാധിപത്യഭരണസംവിധാനങ്ങളോട് ഒരാള്‍ക്കൂട്ടവും പിന്നിലില്ലാതെ പക്ഷംചെരാതെ തനിച്ചു നിന്ന് മരണം സുനിശ്ചിതമാക്കി കൊണ്ട് ഇത്രയും ധൈര്യപൂരവം കലഹിച്ച മഹാന്‍ ആരുണ്ട്‌? അന്ധരായ വഴികാട്ടികളെ,സര്‍പ്പസന്തികളെ, വെള്ളയടിച്ച കുഴിമാടങ്ങളെ എന്നൊക്കെ പരസ്യമായി വിമര്‍ശിച്ചു കൊണ്ടു അന്നത്തെ ഭരണ സംവിധാനത്തിന്റെ ചുമടുതാങ്ങികളായ പരീശന്മാരെടെയും സാദൂക്യരെടെയും കപട മുഖംമൂടികളെ വലിച്ചു കീറുന്ന ക്രിസ്തു ..എന്നിട്ട് സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളോട് പറയുന്നു.നിങ്ങള്‍ ഇവര്‍ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കുക, കാരണം നിയമം ഒഴിവാക്കാനാവില്ല.പക്ഷെ അവരുടെ പ്രവര്‍ത്തികളെ അനുകരിക്കരുത്.അവനെ കാണണനെന്നു ആവശ്യപെട്ട ഭരണാധികാരിയായ ഹെരോദിനെ കുറുക്കനെന്നു അഭിസംബോധന ചെയ്യാന്‍ ധൈര്യപ്പെട്ടവന്‍.നിങ്ങള്‍ പോയി ആ കുറുക്കനോടു പറയുക.ഞാന്‍ ഇന്നും നാളെയുമൊക്കെ ഇവിടെ ത്തന്നെ കാണും.
മതാചാരപ്രകാരം അലംഘനിയമെന്നു കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന ശാബത്തിന്റെ ആചാരങ്ങളെ ലംഘിച്ച് അര്‍ഹതപ്പെട്ടവന് സൌഖ്യം കൊടുക്കുന്നവന്‍ ക്രിസ്തു.നിയമങ്ങള്‍ മനുഷ്യന് വേണ്ടിയാകണമെന്നു താക്കിത് കൊടുത്തവന്‍ അവരുടെ കണ്ണിലെ കരടായി മാറിയില്ലെന്കിലെ അത്ഭുതമുള്ളു.യഹൂദപള്ളികളുടെ ആള്‍ക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരിക്കല്‍ പോലും പോകാത്ത മനുഷ്യന്‍, ദേവാലയ സംസ്കാരം കമ്പോളസംസ്കാരത്തിലേക്ക് അധപധിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ ചാട്ടവാര്‍ എടുത്തു..

ക്രിസ്തുവിനോളം തൊഴിലിനു മഹത്വം കൊടുത്തവനാരുണ്ട്‌.തച്ചന്റെ മകനെന്നു അറിയപ്പെട്ടവന്‍..കുലത്തൊഴില്‍ പേരിനോട് ചേര്‍ത്തതില്‍ മാനം കെടാത്തവന്‍.
ഒന്നാം മണിക്കൂരിലും ഒന്‍പതാം മണിക്കൂറിലും(അവസാന സമയം‍) തൊഴിലെടുത്തവന് ഒരേ കൂലി വേണമെന്നും, വേലക്കാരന്റെ കൂലി ഒരിക്കല്‍ പോലും പിടിച്ചു വെക്കരുതെന്നും ശഠിച്ചവന്‍.

നിന്നോടു ഒരു കാതം നടക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നവന്റെ കൂടെ രണ്ടു കാതം നടക്കുകയെന്നും,വായ്പവാങ്ങാന്‍ വരുന്നവനില്‍ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു മാറരുതെന്നും,തിരികെ കിട്ടുമെന്ന് പ്രതിക്ഷിക്കാതെ കടം കൊടുക്കുകയെന്നും, പുതപ്പ് കടം ചോദിക്കുന്നവന് മേലങ്കി കൂടി കൊടുക്കുകയെന്നും,രണ്ടു ഉടുപ്പുള്ളവാന്‍ ഒരെണ്ണം ഇല്ലാത്തവന് കൊടുക്കണമെന്നും പറഞ്ഞ ക്രിസ്തുവിനോളം സോഷ്യലിസം പ്രസംഗിച്ചവനാര്?
വഴിയാത്രയില്‍ പണസഞ്ചി കരുതാതെ,കാതങ്ങള്‍ താണ്ടിയവന്‍.കപ്പം കൊടുക്കാന്‍ കൈയില്‍ ഒരു ചില്ലിഇല്ലാതിരിക്കുമ്പോഴും നിയമം പാലിക്കാനായി സീസര്‍ക്കുള്ളത് സീസര്‍ക്കും ദൈവത്തിനുള്ളത് ദൈവത്തിനും കൊടുക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞു കപ്പം കൊടുക്കുന്നവന്‍.

ഒരു വീടില്ലാതെ,ഒരു തുണ്ട് ഭൂമിയില്ലാതെ,ബന്ധുബലമില്ലാതെ , സഖിയില്ലാതെ ,തലമുറകളില്ലാതെ ഭൂമിയില്‍ സ്വന്തമെന്നു പറയാന്‍ ഒന്നും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ പോയ വഴിപോക്കന്‍ ക്രിസ്തു..

സ്ത്രികളോടു തീര്‍ത്തും അവഗണനയോടെ പെരുമാറിയിരുന്ന ഒരു കാലത്തില്‍ ഗണികകളെയും, വിധവകളെയും കൂടെ കൊണ്ടുനടന്നവന്‍ ക്രിസ്തു. എന്നിട്ടും കാലം അവനെ കുറ്റം വിധിക്കുമ്പോള്‍ അവന്റെ സ്വഭാവ നൈര്‍മല്യത്തിനെതിരെ ഒരു നാവു പോലും പൊങ്ങിയിരുന്നില്ല.. ഒരു ഡാവിഞ്ചി കോഡ് വഴി ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തസന്തതികളെ തിരയാമെന്നു കരുതുന്നത് വെറുതെ..

ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ നന്മയൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ചിലപ്പോള്‍ മരണം കൊണ്ടെങ്കിലും ചിലര്‍ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടെക്കം..പക്ഷെ ഒരു നല്ല മരണം പോലും കിട്ടാതെ ഹീനമായ ദുര്‍മരണമെന്ന വിശേഷണത്തിനു അര്‍ഹനായവാന്‍ ക്രിസ്തു.കൊടുംകുറ്റവാളികള്‍ക്ക് മാത്രം കൊടുക്കുന്ന ശിക്ഷ അതിന്റെ ഏറ്റവും ഭീകരമായ രിതിയില്‍ ക്രിസ്തുവില്‍ നടപ്പാക്കപ്പെട്ടു. മാംസം പറിച്ചെടുക്കുന്ന മുള്ളുകള്‍ കൊരുത്ത ചാട്ടവാര്‍, നഗ്നത,വിശപ്പ്‌,ദാഹം,ഭാരമേറിയ ചുമടും.ഇതയും പാപിയായ ഒരുവന്റെ രക്തം വീഴുന്ന മണ്ണ് പോലും ശപിക്കപ്പെട്ടു പോകുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്ന യഹൂദരുടെയിടയില്‍ ആകാശത്തിനും ഭൂമിയ്ക്കുമിടയില്‍ എറിയപ്പെട്ടവനായി,രണ്ടു കള്ളന്മാരുടെയിടയില്‍ ഇഞ്ചിഞ്ചായി മരിച്ചു കൊണ്ട് മരണം കാത്തു കിടന്നവന്‍ ക്രിസ്തു. യഹൂദരുടെ രാജാവെന്ന് ഇവന്‍ സ്വയം പറഞ്ഞുവെന്നു ഒരു ബോര്‍ഡും മുകളില്‍ കെട്ടിത്തൂക്കി പരിഹാസം ഇരട്ടിയാക്കി. ആകെയയാള്‍ക്ക് അവര്‍ കൊടുക്കുന്ന ദയ ഒരു സംസ്കാരത്തിനുള്ള അനുമതിയാണ്.നിക്കൊദേമോസ് അതിനു ശ്രമിക്കുകയും ഉചിതമായി ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം കല്ലറയില്‍ സംസ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സഹിക്കുന്നവന്റെ അവസാന കച്ചിത്തുരുമ്പാണ് ദൈവം.അത്തരമൊരു ആശ്വാസം പോലും കിട്ടാതെ 'എന്റെ ദൈവമേ എന്ത് കൊണ്ട് നീയെന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചുവെന്ന് വിലപിക്കുന്നവന്‍ ക്രിസ്തു.

അധികാരത്തില്‍ നിന്ന് ഇപ്പോഴും ഒഴിഞ്ഞു മാറി നടന്നവന്‍ ക്രിസ്തു.രാജാവാക്കാന്‍ ഭാവിച്ചപ്പോള്‍. നിങ്ങളില്‍ അധികാരമുള്ളവന്‍ ശുശ്രൂഷകനെ പ്പോലെയാകട്ടെയെന്നു കാണിച്ചവന്‍ .എന്നിട്ടോ അന്നും ഇന്നും ഏറ്റവും നിന്ദ്യമൃഗമായി കരുതിയിരുന്ന കഴുതയെ വാഹനമാക്കി ഭൂമിയില്‍ നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നവന്റെയും അവഗണിക്കപ്പെടുന്നവന്റെയും ശബ്ദമായി മാറിയ ക്രിസ്തു.

എനിക്കിപ്പോഴും അത്ഭുതമാണ് ക്രിസ്തു... ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ അംഗസംഖ്യയില്‍ പെട്ടവര്‍ ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുയായികളാണ്.അതെങ്ങനെയന്നുള്ളത്?

ക്രിസ്തുവിനെ വെറുമൊരു രക്തസാക്ഷി മാത്രമാക്കി തരം താഴ്താതിരിക്കുക.ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ മാത്രം അവകാശമല്ല ക്രിസ്തു..മാനവരാശിയുടെ വിമോചകനാണ് ക്രിസ്തു..വധിക്കപ്പെടുമ്പോഴും ക്രിസ്തുവിന്റെ അന്തിമമൊഴി ഇവര്‍ ചെയ്യുന്നത് എന്തെന്ന് ഇവരറിയുന്നില്ല, ഇവരോട് ക്ഷമിക്കണമേയെന്നാണ്..ഭൂമിയില്‍ ഏതൊരു രക്തസാക്ഷി കൊല്ലപ്പെടുമ്പോഴും ചുറ്റുമുളളവരിലും അവനിലും രൂപപ്പെടുന്ന വികാരം പകയാണ്.തനിക്ക്‌ കിട്ടിയ ദ്രോഹം അതെ നാണയത്തില്‍ എപ്രകാരം തിരികെ കൊടുക്കാമെന്ന ചിന്തയില്‍ നിന്നും രൂപം കൊള്ളുന്ന പക.ആ പ്രതികാരം പലപ്പോഴും നിരപരാധിയായ മൂന്നാമതോരുവനിലാണ് ചെന്നെത്തുന്നതും.പക്ഷെ ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തസാക്ഷിത്വം വേറിട്ടുനില്‍ക്കുന്നത് ക്ഷമയുടെ,സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രമാണത്തിലാണ്.തല ചായ്ച്ചു ക്രൂശില്‍ കിടക്കുമ്പോഴും ഇനിയും പക തീരാത്ത ഒറ്റക്കണ്ണനായ ഒരു മനുഷ്യന്‍ ക്രിസ്തുവിന്റെ നെഞ്ചില്‍ കുന്തം കൊണ്ട് കുത്തുന്നുണ്ട്.രക്തവും ജലവും ചിതറിവീഴുന്നത് അയാളുടെ കാഴ്ചയില്ലാത്ത മിഴികളിലെക്കാണ്‌.അത് സൌഖ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.ക്രിസ്തുവെന്ന രക്തസാക്ഷിയുടെ ചോരയില്‍ നിന്നും പൂവിടുന്നത് സൌഖ്യമാണ്,ജീവനാണ്.പകയും പ്രതികാരവും അക്രമവുമല്ല.


വിപ്ളവം എന്നാല്‍ മാറ്റത്തിലേക്കുള്ള ധീരമായ ചുവടുവയ്പാണു.നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടമാണ്..പിന്നില്‍ കാത്തിരിക്കുന്നത് അപകടമാണെന്നറിഞ്ഞു തന്നെ ബോധപൂര്‍വം സ്വയം ത്യജിച്ചു കൊണ്ട് അപരനു വേണ്ടിയുള്ള ഒരു എടുത്തുചാട്ടമാണ്. ന്യായത്തിന്റെയും ധര്‍മ്മത്തിന്റെയും വഴികള്‍ നിഷേധിക്കപ്പെട്ടവരോടോപ്പം ചേര്‍ന്ന് നടക്കലാണ്. അവിടെ നിങ്ങള്‍ ഒറ്റപ്പെടുകയും സംഘം ചേര്‍ന്നാക്രമിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തേക്കാം..

ആള്‍ക്കൂട്ടങ്ങളില്‍ കൂടിചേര്‍ന്ന് മുഷ്ടിചുരുട്ടി ജയ്‌ വിളിക്കുന്നവര്‍ വിപ്ളവകാരികളുമല്ല...

ഒരു വിപ്ളവകാരിയാകാന്‍ നിനക്ക് ധൈര്യമുണ്ടോ?
കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഉള്ളിലെപ്പോഴും കലഹങ്ങളായിരുന്നു.
രക്തസാക്ഷി,വിപ്ളവം,വിമോചനം,സമത്വം,സോഷ്യലിസം,സാമൂഹ്യനീതി.....ആരുടെയും സ്വന്തമല്ലാത്തമനോഹരമായ വാക്കുകളാണ്..... പരസ്പരം കടമെടുത്തു കൊള്ളുക..പക്ഷെ...................മോഹിക്കരുത് ആരെയും ഒന്നിനെയും....

10 December, 2011

പെറുക്കികളുടെ മക്കള്‍ പെറുക്കികളാകുകയല്ലാതെ മറ്റെന്താകാന്‍.?




പെറുക്കികളുടെ മക്കള്‍ പെറുക്കികളാകുകയല്ലാതെ മറ്റെന്താകാന്‍.?

സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകനും എഴുത്തുകാരനുമായ Harsh Mander എന്ന റിട്ടയേര്‍ഡ്‌ ഐ എ എസ് കാരന്റെ വരികള്‍ വളരെ ആദരവോടെയാണ് വായിക്കാറുള്ളത്‌.അദ്ദേഹം എപ്പോഴും എഴുതുന്നത് സമൂഹത്തിലെ പാര്‍ശ്വവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ടവരെ പറ്റിയാണ്.
ഈയാഴ്ചത്തെ കോളം എന്നെ സങ്കടപ്പെടുത്തി.Poverty and Governence എന്ന വിഷയത്തെ പറ്റി അഹമ്മദാബാദ്‌ IIM ലെ MBA വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക്‌ ക്ലാസെടുക്കാന്‍ അദ്ദേഹം ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടു. ദാരിദ്ര്യം,കയറിക്കിടക്കാനൊരു തണലിടമില്ലാതെ ,പട്ടിണി,പാര്‍ശ്വവല്‍ക്കരണം,,ആകാശത്തെ മേല്‍ക്കൂരയാക്കിയവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അസുരക്ഷിതത്വം,അതിജീവനത്തിന്റെ കനല്‍ക്കട്ടകള്‍ ചവിട്ടി ജീവിതം രണ്ടറ്റം എത്തിക്കാന്‍ പാടുപെടുന്നവരെ പറ്റി രാജ്യത്തിലെ ഏറവും ബുദ്ധിശാലികളായ IIM ലെ കുട്ടികള്‍ക്ക്‌,അതും പഠിച്ചിറങ്ങും മുന്‍പേ മുന്തിയ ശമ്പളത്തില്‍ റിക്രൂട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടവര്‍,സമൂഹത്തിലെ മുന്‍നിരപൌരന്മാരാകാന്‍ ഭാഗ്യമുള്ള ഈ കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ ദാരിദ്യത്തെ പറ്റി പറഞ്ഞു കൊടുക്കുക ഒരു വെല്ലുവിളി തന്നെയായിരുന്നു.

സെമസ്റ്ററിന്റെ അവസാനം പരീക്ഷയ്ക്ക് പകരം ഞാനെന്റെ കുട്ടികളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്‌ ഇതാണ്.നിങ്ങള്‍ അഹമ്മദാബാദിന്റെ ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ള ഏറ്റവും ദരിദ്ര കുടുംബങ്ങളിലേക്ക് പോകുക. അവരുടെ ജീവിതത്തെ പഠിക്കുക,അവരോടു സംവദിക്കുക,അവരെ പറ്റി എഴുതുക എന്നിട്ട് ക്ലാസില്‍ വന്നത് മറ്റു കുട്ടികളുമായി ഷെയര്‍ ചെയ്യുക.ഐ ഐ എമ്മിന്റെ ചുമന്ന ചെമ്മണ്‍ ഭിത്തികളും വഴിവക്കില്‍ താമസിക്കുന്നവരുമായി നൂറോ ഇരുനൂറോ മീറ്റര്‍ അകലമേയുള്ളുവെങ്കിലും ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലും അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ലാത്ത ദാരിദ്രത്തിന്റെയും പട്ടിണിയുടെയുംഅനാഥത്വത്തിന്റെയും കൂട്ടു പിടിച്ച ഈ മനുഷ്യരോട് സമ്പര്‍ക്കത്തിലെര്‍പ്പെടുന്നത് എങ്ങനെയന്നറിയാതെ കുട്ടികള്‍ ആദ്യം പകച്ചു.ഞാനവര്‍ക്ക് ഒരുറപ്പ്‌ നല്‍കി.ഒരു മനുഷ്യന് എപ്രകാരം തന്റെ സഹജീവിയിലെക്ക് കൈനീട്ടാനാകും എന്നൊരു തിരിച്ചറിവ് മാത്രമേ ഞാന്‍ നിങ്ങളില്‍ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുള്ളു.
.( How one human being reaching out to another)ദാരിദ്ര്യം മാത്രം അവകാശപ്പെടാനുള്ള അവരോടു പൂര്‍ണമായ ബഹുമാനത്തോടുംസഹാനുഭുതിയോടെയും നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഇടപെടാനാകുന്നുവെന്കില്‍ അവരില്‍ അത് പ്രതിഫലിക്കും.അത് മാത്രം നിങ്ങള്‍ ചെയ്‌താല്‍ മതി.
സമ്പന്നതയുടെ സൌകര്യങ്ങളില്‍ നിന്ന് എന്റെ കുട്ടികള്‍ പോയി.വീടില്ലാത്തവരുടെ, സമ്പാദ്യമില്ലാത്തവരുടെ , ആവശ്യത്തിന് ഭക്ഷണമില്ലാത്തവരുടെ, ജീവിതത്തില്‍ പ്രതീക്ഷകളില്ലാത്തവരുടെ സുരഷിതമില്ലാത്ത കൂരകളിലേക്ക് അവര്‍ കയറിച്ചെന്നു..ആക്രി സാധനങ്ങള്‍ പെറുക്കുന്നവര്‍,വഴിവാണിഭക്കാര്‍,കെട്ടിട തൊഴിലാളികള്‍,ഉന്തുവണ്ടിക്കാര്‍, തുടങ്ങിയവരിലെക്ക്.‍.

കുട്ടികള്‍ക്കതൊരു പുതിയ അനുഭവമായിരുന്നു.അവരിലൊരാള്‍ തന്റെ അനുഭവം പറഞ്ഞു.ഐ ഐ എമ്മിലെ രണ്ടു വര്‍ഷക്കാലത്തിനിടയില്‍ നൂറിലധികം തവണ ഞങ്ങളിവരെ കടന്നു പോയിട്ടുണ്ട്.പക്ഷെ ഞങ്ങളെപ്പോലെ നിറമുള്ള ജീവിതത്തിനു ഇവര്‍ക്കും അര്‍ഹതയുണ്ടെന്നു ഒരിക്കല്‍ പോലും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല.മനിഷ് വര്‍മ്മയെന്ന കുട്ടി എഴുതി.ഒരു നേരത്തെ ആഹാരം കഴിച്ചു തൃപ്തിയടയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഇവരും ഒരു ഹൈയ് പെയ്ഡ്‌ ജോലിയ്ക്ക് വേണ്ടി യത്നിക്കുന്ന ഞങ്ങളും തമ്മില്‍ 100 മീറ്റര്‍വ്യത്യാസത്തിലാണ് ജീവിക്കുന്നതെങ്കിലും രണ്ടു ഗ്രഹങ്ങള്‍ക്കിടയിലുള്ള അകലമായിരുന്നു.ആനന്ദ്‌ ഭായ്‌ എന്നാ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ കഥ ഒരു വിദ്യാര്‍ഥി പറഞ്ഞു.പത്തടി കഷ്ടി വിസ്താരമുള്ള ഒറ്റമുറിയില്‍ ഒരു കുടുമ്പം. അവര്‍ക്കാകെയുള്ള സമ്പാദ്യമെന്നത് ഒരുന്തുവണ്ടി,4 പാത്രങ്ങള്‍,തുന്നിതയ്ച്ച കുറെ ചണചാക്കുകള്‍ ഇത്രമാത്രം.കാലത്ത്‌ 6 മണി മുതല്‍ ആക്രി സാധനങ്ങള്‍ പെറുക്കാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ 50 രൂഉ, .അത് കൊണ്ട് ഒരു കുടുമ്പത്തിനു കഷ്ടിയാഹാരം.100 കിട്ടിയാല്‍ സുഭിക്ഷം.കുട്ടികളെ ഭിക്ഷയ്ക്ക്‌ പറഞ്ഞു വിടും.പത്തോ ഇരുപതോ രൂപാ കിട്ടും. തിരികെ പോരും മുന്‍പ്‌ ആ വിദ്യാര്‍ത്ഥി ഒരു ചോദ്യം കുടി ചോദിച്ചു.കുട്ടികള്‍ എന്താകണമെന്നാണ് നിങ്ങള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.നിസംഗമായി അയാള്‍ പറഞ്ഞു.'പെറുക്കിയുടെ മക്കള്‍ പെറുക്കികളാകുകയല്ലാതെ മറ്റെന്താകാന്‍.നിറം കെട്ട ജീവിതമുള്ളവന് എന്ത് സ്വപ്നം?

തങ്ങളിതുവരെയും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ലോകത്തെ മനുഷ്യരെ പ്പറ്റി ഓരോ കുട്ടികള്‍ക്കും ഓരോ കഥപറയാനുണ്ടായിരുന്നു.കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കുന്ന വിധവയായ ഒരു സ്ത്രിയുടെ കഥ കേട്ടിട്ട് പൂജ എന്നാ വിദ്യാര്‍ത്ഥിസ്വയം ചോദിച്ചു.ഈ സ്ത്രിയുടെ സ്ഥാനത്ത് ഞാനായിരുന്നുവെങ്കില്‍ അതിജിവനത്തില്‍ ഇവര്‍ കാട്ടിയ ധൈര്യം ഞാന്‍ കാട്ടുമായിരുന്നുവോ?ചിലര്‍ ചോദിച്ചു.ഒരു മതിലിനിപ്പുറമായിരുന്നിട്ടും ഞങ്ങളെന്തു കൊണ്ട് ഇവരെ കാണാതെ പോയി?ഇവരെങ്ങനെയാണ് ജിവിക്കുന്നതെന്ന് ഞങ്ങളോരിക്കല്‍ പോലും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല BSE Sensex പോലെ unpredictable ആണ് അവരുടെ ഭക്ഷണവും..ഇവര്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് സഹതാപമല്ല, ബഹുമാനമാണ്.ചിലര്‍ പറഞ്ഞു.

ഒരു ക്ലാസ്‌ മുറികളും പഠിപ്പിക്കാത്ത ജീവന്റെ പാഠം ഹര്‍ഷ്‌ മന്ദിര്‍ എന്ന അദ്ധ്യാപകന്‍ തന്റെ കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ ഹൃദയത്തില്‍ തൊട്ടു കാണിച്ചു കൊടുത്തു..ഈ കുട്ടികളാകട്ടെ തങ്ങളുടെ ഹൃദയം കൊണ്ട് തങ്ങളെക്കാളും താഴെയുള്ളവരുടെ ജിവിതങ്ങളെ തൊട്ടു,അവരെഉയര്‍ത്തി.(a human being reaching to another human being with due respect and empathy.)ഗാന്ധിജിപറയുന്നു,നിങ്ങള്‍ എന്ത് വികസനം കൊണ്ടുവന്നാലും അത് ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ദരിദ്രനായ വ്യക്തിയ്ക്ക് എന്തുമാത്രം ഗുണകരമാകുമെന്ന് ചിന്തിച്ചിട്ട് വേണം തുടങ്ങുവാന്‍)

വികസനമുന്നെറ്റത്തില്‍ ലോകരാജ്യങ്ങളോടൊപ്പം നമ്മുടെ രാജ്യവും മത്സരിക്കുകയാണെന്നു പറയുമ്പോഴും ദാരിദ്ര്യനിര്‍മാര്‍ജനത്തിനും ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയ്ക്കുമായി ബില്ലുകള്‍ പാസാക്കുകയും ,കോടിക്കണക്കിനു രൂപാ മാറ്റി വെയ്ക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴും ഇവിടെ ആരുമറിയപ്പെടാതെ നല്ലൊരു ഭാഗം ജനങ്ങള്‍ ദാരിദ്ര്യത്തെ ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നു..

ഒരപ്പന്റെ വരികള്‍ അതിന്റെ എല്ലാ ദയനീയതയോടും കൂടി കാതുകളില്‍ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്.പെറുക്കികളുടെ മക്കള്‍ പെറുക്കികളാകുകയല്ലാതെ മറ്റെന്താകാന്‍?കാണേണ്ടത് കാണാതെ, കേള്‍ക്കേണ്ടത് കേള്‍ക്കാതെ,അറിയേണ്ടതിന് ഹൃദയം കൊടുക്കാതെ പൊയ്മുഖങ്ങളണിഞ്ഞു..എന്റെ സൌകര്യങ്ങള്‍ എന്നെ വല്ലാതെ ലജ്ജിപ്പിക്കുന്നു.

28 July, 2011




ഭുമിയില്‍ നിരന്തരം സംഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതം എന്തെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍,
എന്റെ ഉത്തരം ദാമ്പത്യം എന്നായിരിക്കും..
വ്യത്യസ്ത വീടുകളില്‍, വ്യത്യസ്ത മാതാപിതാക്കളാല്‍,
വ്യത്യസ്ത സ്വഭാവക്കാരായി, പലവിധശീലങ്ങളില്‍ വളര്‍ന്നവര്‍.
അവരോന്നാകുന്നു, ഇണ ചേരുന്നു, കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ജന്മമെടുക്കുന്നു...
ആദ്യകാലങ്ങളിലെ താല്പര്യവും സ്നേഹവും പ്രണയവും
ക്രമേണ ക്രമേണ അതിപരിചയത്തിനു വഴിമാറി
എല്ലാം 'ടേക്കന്‍ ഫോര്‍ ഗ്രാന്റഡ' എന്ന രീതിയിലേക്ക്‌ മാറുമ്പോള്‍ പതിയെപ്പതിയെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ തലപൊക്കുന്നു.
അവള്‍ക്കവനു വേണ്ടിയും അവനവള്‍ക്ക് വേണ്ടിയും
പരസ്പരം കുനിയാനാകാതെ തങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഈഗോ ഉണരുമ്പോള്‍
കലഹങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുന്നു.
ആര്‍ക്കാണധികം അഹബോധമെന്ന് അറിയാനായി പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്നവര്‍.

പരസ്പരം കടിച്ചു കീറാനൊരുങ്ങിയാണയാള്‍ വീടു വിട്ടിറങ്ങിയതെന്കിലും
അവനോരാപത്ത് പിണഞ്ഞെന്നു കേട്ടാല്‍ തലതല്ലിക്കീറുന്നവള്‍.
കാലമെല്ലാം മായ്ക്കുമെന്നു പറയുമ്പോഴും ഇനിയുമുണങ്ങാതെ മുറിവേറ്റ മനസ്സ്‌
മറ്റാരെയോ കൂടി ദ്രോഹിച്ചെക്കാം.

എന്നിരുന്നാലും നന്നായി അറിയാം.
അവനില്ലാതെയവളും അവളില്ലാതെയവനുമില്ലെന്നു,
അവരില്ലാതെ കുഞ്ഞുങ്ങളുമില്ലെന്നു
കുടുംബമില്ലാതെ പോകുമ്പോഴവിടെ ദൈവവുമില്ലായെന്നു
ഒരു നന്മയും കൂടിചെര്‍ന്നുവരില്ലായെന്നു.

ദാമ്പത്യത്തിലെ കലഹങ്ങള്‍ ഒരു രാത്രിക്കപ്പുറം നീണ്ടു പോകരുത്.
കൂടിയാലൊരു രാത്രി കൂടി, അതിനപ്പുറത്തെക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കരുത്.
പറയാനുള്ളതപ്പപ്പോള്‍ തന്നെ പറഞ്ഞു തീര്‍ത്തെക്കണം.
പറയാതെ പോയ തെറിവാക്ക് കെട്ടിക്കിടന്നെന്റെ തൊണ്ടയും കയ്ക്കുന്നു
എന്ന ഹൈക്കു പോലെ,
പറയാതെ പോയതിന്റെ കോപവും താപവും,
പറഞ്ഞു പോയതിന്റെ കുറ്റബോധവും ഉള്ളിനെ നീറ്റാനനുവദിക്കരുത്.
അത് കയ്പായ്‌ നിന്നുള്ളത്തെ കാര്‍ന്നു തിന്നെക്കാം.
കാലമേറുന്തോറുമതിന്‍ ദൈര്‍ഘ്യം കുറഞ്ഞിടെണം,
കാരണം, ഒരു നാഴികയ്ക്കപ്പുറമെന്തു ഭവിക്കുമെന്നാര്‍ക്കറിയാം..
വേണ്ടാ, അത്തരമൊരു മനക്ലേശം..
മനസാക്ഷി കുറ്റപ്പെടുത്താതെ ജിവിക്കുന്നതിന്‍ സുഖമൊന്നു വേറെ.

മാസത്തില്‍ കുറഞ്ഞതൊരു രണ്ടു നേരമെന്കിലും ഞങ്ങള്‍ കലഹിക്കാറുണ്ട്.
പറയാനുള്ളത്‌, കേള്‍ക്കാനുള്ളത്,ന്യായീകരിക്കാനുള്ളത്,
ഉള്ളിലടക്കാനാവാത്ത രോഷം പുറത്തെക്കൊഴുക്കിയാല്‍ പിന്നെ മിണ്ടാറില്ല, ചിലപ്പോള്‍ ഉണ്ണാറില്ല,
പിന്നെ തൊടാറുമില്ല, പിന്നെ ഉറങ്ങാറുമില്ല.
പാതിരയ്ക്കെപ്പോഴോ ഒരുറക്കം കഴിയുമ്പോള്‍ പരസ്പരം കൈകളോന്നു കോര്‍ത്താല്‍ പിന്നെ
ഉള്ളിലെ കോപം കെട്ടടങ്ങിയെന്നര്‍ത്ഥം.

പിന്നെയൊരു ന്യായീകരണത്തിനു മുതിരരുതെന്നു, പഴംകാര്യങ്ങള്‍ പതംചൊല്ലി പറയരുതെന്നു
ഞാനെന്റെ മനസ്സിനെ ശട്ടം കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്.
ചിലപ്പോഴത് ദിവസങ്ങള്‍ നീണ്ടേക്കാം
ആദ്യമാര് കരം ഗ്രഹിക്കുമെന്നതാണ് പ്രശ്നമേ..

ദാമ്പത്യങ്ങളെപ്പോഴും പര്സ്പരപൂരകങ്ങളാകണം.
അപരന്റെ കുറവുകള്‍ക്കപ്പുറം നന്മയെ ചികഞ്ഞെടുക്കാനാകണം
അഹമൊഴിഞ്ഞു കൊടുക്കുക നിരന്തരം,
ദാമ്പത്യങ്ങളില്‍തുറവിയുണ്ടാകണം,ഒളിച്ചുകളികളധികം വേണ്ട
കുറ്റബോധങ്ങളില്ലാതെ ജീവിക്കുകയെന്നതില്‍ സുഖമൊന്നു വേറെ


ഖലില്‍ ജിബ്രാനാണത് പറഞ്ഞത്.
കത്തീഡ്രല്‍പള്ളിയുടെ ഇരുതൂണുകള്‍ പോലാകണം ദാമ്പത്യത്തില്‍ സ്ത്രീപുരുഷബന്ധമെന്നു
ഇരുകാലുകളും വേണമതൊന്നു താങ്ങിനിര്‍ത്തുവാന്‍, എങ്കിലുംരണ്ടിനുമിടയിലൊരു വിടവുണ്ട്
ആ വിടവതേപടി വേണംതാനും, മാറ്റുവാന്‍ശ്രമിക്കരുത്, രണ്ടാളുമൊന്നല്ലെന്നും,
നിനക്ക് ഞാനാകാണോ എനിക്ക് നീയാകാണോ കഴിയില്ലെന്ന്,
പരസ്പരം നിന്റെയും എന്റെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ മാനിക്കുക.

ദൈവമേ, ഞങ്ങളുടെ ദാമ്പത്യങ്ങളെ സുഖപ്പെടുത്തണമേ

25 May, 2011

ധൈര്യമുണ്ടോ ചെരിപ്പെറിയാന്‍








അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് ജോര്‍ജ്ജ് ബുഷിനെ പത്രസമ്മേളനത്തിനിടയില്‍ ചെരിപ്പെറിഞ്ഞ ഇറാക്കിജേര്‍ണലിസ്റ്റ്‌ മോണ്ടാസി അല്‍ സയ്ദി എന്ന മനുഷ്യനെ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടോ?2009 ല്‍ ആണത്.അസാധാരണ ധൈര്യം കാട്ടി ജയിലിലായ ആ മനുഷ്യന്‍ 15 ദിവസത്തേക്ക്
ഇന്ത്യയില്‍ എത്തിയിട്ടുണ്ട്.ഹിന്ദി സിനിമാ നിര്‍മ്മാതാവ് മഹേഷ്‌ ഭട്ടിന്റെ ആതിഥ്യം സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ട്..ചെരിപ്പേറിനു മുന്‍പും പിന്‍പുമുള്ള അനുഭവം വിവരിച്ചു കൊണ്ട് അദ്ദേഹമെഴുതിയ 'ദി ലാസ്റ്റ്‌ സല്യൂട്ട്‌'(The last salute)' എന്ന പുസ്തകം സിനിമയാക്കുന്ന
പ്രവര്‍ത്തനത്തിലാണ് മഹേഷ്‌ ഭട്ട്.

സയ്ദി സത്യസന്ധതയോടെ തുറന്നെഴുതുന്നു.ബുഷിനെ ചെരിപ്പെറിഞ്ഞത് പെട്ടെന്നുണ്ടായ കോപം മൂലമായിരുന്നില്ല.ഏറെ നാളായി മനസ്സില്‍ സുക്ഷിച്ചു വെച്ചിരുന്ന പ്രതികാരമോഹം പ്ളാന്‍ ചെയ്തു നടപ്പാക്കിയതാണ്.ജന്മനാട്ടില്‍ സ്വന്ത ജനത അനുഭവിക്കുന്ന യാതനകള്‍ ക്ഷതമെല്പ്പിച്ച മനസ്സ്‌ അയാളെ അത് ചെയ്യാന്‍ ധൈര്യമുള്ളവനാക്കി..ആറു വയസ്സുകാരിയായ സോര്‍ഹാ എന്ന പെണ്‍കുട്ടി യു എസ് സൈനികരാല്‍ കൊല്ലപ്പെടുന്ന ദാരുണാന്ത്യത്തിനു ദൃക്സാക്ഷിയായ ഞാന്‍ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചവനെ പ്പോലെയായി..ഞാന്‍ മരണപ്പെട്ടാലും ബുഷിനെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കണമെന്ന് മനസ്സില്‍ കുറിച്ചിട്ടുDo or Die,പ്രവര്‍ത്തിക്കുക അല്ലെങ്കില്‍ മരിക്കുക എന്നതാണ് ജീവിതത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥമെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു ഞാന്‍ മരണശേഷം എന്റെ സ്വത്തുക്കള്‍ അഞ്ച് സഹോദരിമാര്‍ക്കും,മൂന്നു സഹോദരന്‍മാര്‍ക്കും,അമേരിക്കന്‍ ക്രൂരതയുടെ ഇരകള്‍ക്കുമായി ഭാഗിക്കണമെന്നു വില്പത്രവും, ശബ്ദം റെക്കോര്‍ഡ് ചെയ്ത കാസെറ്റും തയ്യാറാക്കിയ ശേഷം ബോധപൂര്‍വം തന്റെ വിധിയെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.അമേരിക്കന്‍ സൈന്യത്തിന്റെ പിടിയിലകപ്പെട്ടാല്‍ മരണം നിശ്ചയമെന്നു അയാള്‍ക്കറിയാം.എങ്കിലും ഒന്നിനുമെന്നെ തടയാനായില്ല.

തടവറ നല്‍കിയ അവശതകള്‍ സ്ഥൂലിപ്പിച്ച ശരീരമെങ്കിലും ഇടറാത്ത മനസ്സുമായി അദ്ദേഹം തന്റെ തുടര്‍ ജീവിതം ഇരകളുടെ ചരിത്രമടങ്ങിയ താളുകളില്‍ ഇങ്ങനെ കോറിയിടുന്നു.പ്രധാനമന്തിയുടെ സെക്യുരിറ്റി ഒഫീസര്‍മാര്‍ക്രൂരമായ മര്‍ദ്ദനങ്ങള്‍ക്ക് എന്നെ വിധേയപ്പെടുത്തി.കൈയും കാലും തല്ലിയൊടിച്ചു.മുന്‍വശത്തെ പല്ലുകള്‍ തല്ലിക്കൊഴിച്ചു.നിരവധി തവണഇലക്ട്രിക് ഷോക്കെല്പിച്ചു.മൂന്നു മാസങ്ങളില്‍ എല്ലാ ദിവസങ്ങളിലും ഈ പീഡനങ്ങള്‍ തുടര്‍ന്നു.ആരാണ് നിന്നെ അയച്ചത്?ഏതു സംഘടനയ്ക്ക്
വേണ്ടിയാണ് നീ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്? ഉപദ്രവങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ അവര്‍ ചോദിച്ചു. ഞാനവരുടെ നേരെ അലറി.എന്റെ മനസാക്ഷിയാണെന്നെ അയച്ചത്.''ശാരീരികമായി ഫിറ്റ്‌ ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ മരിച്ചില്ല.മറ്റാരെങ്കിലുമായിരുന്നെന്കില്‍ എന്നേ മരണമടഞ്ഞെനെ.മൂന്നു മാസങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശേഷം അവരെന്നെ തീരെ ചെറിയ സെല്ലിലടച്ചു.ഏകാന്തതയും കഠിനയാതനയും എന്റെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചിടുന്നതിനു എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.ഞാനെന്നോടു തന്നെ പ്രോമിസ്‌ ചെയ്തു.പത്തോ ഇരുപതോ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അവരെന്നെ
പുറത്ത് വിടുകയാണെങ്കില്‍ വരും തലമുറയ്ക്ക് വേണ്ടി ഞാനെന്റെ ജീവിതം കുറിച്ചിടുമെന്ന പ്രതിജ്ഞ.ഇത്രനാളത്തെ കഠിനജീവിതം എന്നെ പാകതയുള്ളവനും കൂടി ധൈര്യമുള്ളവനുമാക്കി.ഗാന്ധിയെ,അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദര്‍ശങ്ങളെ ഞാന്‍ ബഹുമാനിക്കുന്നു.ഖുറാന്‍ പറയുന്നുണ്ട്,മറ്റൊരുവന്റെ തെറ്റിന് വേണ്ടി നിരപരാധികളെ കൊല്ലാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കവകാശമില്ലെന്നു.നിങ്ങള്‍ ഒരുവനെ രക്ഷിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ ഒരു ജനതയെ മുഴുവനുമാണ് രക്ഷിക്കുന്നത്.തീവ്രവാദത്തെ ശക്തമായി ഇദ്ദേഹം എതിര്‍ക്കുന്നു.


അറബിയിലെഴുതിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകം പബ്ലിഷ് ചെയ്ത ലഭിച്ച ചെറിയ തുകയെടുത്ത് രൂപം കൊടുത്ത അല്‍ സായ്ദി ഫൌണ്ടേഷന്‍ യുദ്ധത്തില്‍ നിരാലംബരായ വിധവകള്‍ക്കും കുട്ടികള്‍ക്കും സഹായം ചെയ്യുന്നു.അമേരിക്കയുടെ ഇറാക്കി കടന്നുകയറ്റത്തെ ശക്തമായി എതിര്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വധഭിഷണികള്‍ ധാരാളമുണ്ടെങ്കിലും പതറാതെ ഈ മനുഷ്യന്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കുന്നു.

ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെരിപ്പേറിനെ അനുകരിച്ചവര്‍ ധാരാളംപേര്‍ ലോകത്തെമ്പാടുമുണ്ട്.ബുഷിനെ ചെരിപ്പെറിയുന്ന വീഡിയോ ഗെയിമുകള്‍ ഇറങ്ങി.2009നും 2011നുമിടയില്‍ ചെരിപ്പേറ് കിട്ടിയ ഭരണാധികാരികള്‍ ഏറെ.പാകിസ്താന്‍ പ്രധാനമന്ത്രി ആസിഫ്‌ സര്‍ദാരി,ചൈനീസ് പ്രധാനി വെന്‍ ജിയാബോ,നമ്മുടെ പ്രധാനമന്ത്രി മന്‍മോഹന്‍സിങ്‌,ആഭ്യന്തരമന്ത്രി ചിദംബരം,കാശ്മീര്‍ മുഖ്യമന്ത്രി ഒമര്‍അബ്ദുള്ള,കോമണ്‍ വെല്‍ത്ത് ചെയര്‍മാന്‍ സുരേഷ് കല്‍മാടി, നിരകള്‍ നീളുകയാണ്.

അധികാരത്തിലിരിക്കുന്നവരെ ചെരിപ്പെറിയുന്നവര്‍ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് ഇദ്ദേഹത്തിനഭിപ്രായമില്ല.മനസാക്ഷിയുള്ളവര്‍ക്ക് അക്രമങ്ങളെ,അനീതികളെ നോക്കിയിരിക്കാനാവില്ല.അവര്‍ പ്രതികരിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.തന്റെ വരികള്‍ ഇംഗ്ലീഷിലും ഹിന്ദിയിലും പ്രസിദ്ധികരിക്കുന്നതിനായി
അദ്ദേഹം പ്രസാധകരെ തേടുകയാണ്..

09 April, 2011

പൊതുജനങ്ങള്‍ കഴുതകളല്ല

തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രഖ്യാപനം ആസന്നമായി ക്കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ പൊതുജനം കഴുതയെന്ന പദപ്രയോഗം മാറ്റിയെഴുതേണ്ടതുണ്ട്. പിന്നെ പൊതുജനങ്ങള്‍ കഴുതകളല്ല. കുറച്ചുകാലത്തേക്കെങ്കിലും പൊതുജനത്തിനു ഭയങ്കരഡിമാന്റാണ്.എ സികാറുകളില്‍ നിന്നും ആഡംബര മാളികകളില്‍ നിന്നും നേതാക്കന്മാര്‍ തെരുവിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു.. വിയര്‍ത്തൊലിക്കാന്‍ തയ്യാറാകുന്നു. സാദാ വോട്ടര്‍ന്മാര്‍ക്ക് കൈ കൊടുക്കുന്നു, തോളില്‍ കൈയിടുന്നു,അവരുടെ കൂരകളില്‍ ചെന്ന് മൂക്കളയൊലിപ്പിച്ച കുട്ടികളെ എടുക്കുന്നു, 26 mm പുഞ്ചിരി വാരിവിതരുന്നു.കൈകൂപ്പി കരം വീശി ആവേശത്തോടെ മുന്നോട്ട്..കാലേല്‍ പിടിച്ചാല്‍ വോട്ടു തരാമെന്നു ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞാല്‍ അതിനു വേണമെങ്കിലും തയ്യാറാകും.പിന്നെ അടുത്ത അഞ്ചു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞു മതിയല്ലോ ഈ കോപ്രായങ്ങള്‍ കാട്ടാന്‍..എല്ലാം സ്വാര്‍ത്ഥപൂരണത്തിനുള്ള കുറുക്കുവഴികള്‍

പൊതുജനങ്ങള്‍ കഴുതകളല്ല എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആരോ ഈ പദപ്രയോഗത്തിനു മറൊരു വ്യാഖ്യാനം എഴുതിയത് അടുത്തിടെ വായിച്ചു.അതായത്‌ കഴുതയെപ്പോലെ ബുദ്ധിയില്ലാത്തവനെന്നല്ല ഇതിനര്‍ത്ഥം മറിച്ച് ഭരണകൂടങ്ങള്‍ മാറിമാറിവന്നാലും, സാധാരണക്കാരായ പൊതുജനങ്ങള്‍ ഭാരം(തങ്ങളുടെ ജീവിത ഭാരത്തോടോപ്പം അധികാരത്തില്‍ കയറ്റി വിടുന്ന നേതാക്കന്മാരുടെ അഴിമതി ഭാരവും) ചുമന്നെ മതിയാകൂ എന്നതാണ് ഈ പ്രയോഗം അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നത് എന്ന് വിവക്ഷ..തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള
അവകാശം മാത്രമേ അവര്‍ക്കുള്ളു.എങ്ങനെ ഭരിക്കണം, വകുപ്പുകള്‍ ആര്‍ക്കൊക്കെ വിഭജിക്കണം (സ്വന്തം പാര്‍ട്ടിക്കും പാര്‍ശ്വവര്‍ത്തികള്‍ക്കും കൈയിട്ടു വാരാനുതകുന്ന രീതിയില്‍ മാത്രം ‍) എന്നത് കൈയൂക്കുള്ളന്‍ കാര്യക്കാരന്‍ എന്ന ചൊല്ലിനെ അന്വര്‍ത്വമാക്കുന്ന രീതിയില്‍ നേതാക്കള്‍ നിശ്ചയിക്കും.തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിയുമ്പോള്‍ നടക്കാന്‍ പോകുന്ന വിലപേശല്‍ ശ്രദ്ധിച്ചോളൂ.കട്ടമുതല്‍ ഭാഗിക്കുന്ന കള്ളന്മാര്‍ക്ക് ഇവരേക്കാള്‍ മാന്യതയുണ്ടെന്നു കഴുതകളായ ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ അപ്പോള്‍ തോന്നും.പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല..ജനങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്ക്‌, സമൂഹ്യനീതിയ്ക്ക്, ധാര്‍മ്മികതയ്ക്ക്, സത്യസന്ധതയ്ക്ക് എല്ലാറ്റിനുമപ്പോള്‍ പുല്ലുവില..അപ്പോള്‍ തുടങ്ങി വിണ്ടും പൊതുജനങ്ങളുടെ സ്റ്റാറ്റസ് കീഴോട്ടാകുന്നു.അടുത്ത അഞ്ചു വര്‍ഷത്തേക്ക് പൊതുജനം വിണ്ടും കഴുതയാകുന്നു.ഭാരം ചുമക്കാനും വിഴുപ്പ് താങ്ങാനും ഗതികെട്ട് നിന്നുകൊടുക്കെണ്ടവര്‍..

അടുത്തിടെയായി കഴുതകള്‍ വല്ലാതെ നിസംഗത പാലിക്കുന്നു എന്നതാണ് നേതാക്കന്മാരുടെ പൊതുവെയുള്ള ഭയം..സാക്ഷരത ഏറിയതാണോ സിന്‍ഡിക്കേറ്റ് മാധ്യമങ്ങള്‍ പടച്ചുവിടുന്നതാണോ, (തങ്ങളുടെ ചെയ്തികള്‍ കണ്ടും കേട്ടും മടുത്തിട്ടാണെന്നു തിരിച്ചരിയാനാകാത്ത വിവരദോഷികളായ നേതാക്കന്മാര്‍‍)എന്തായാലും മനസ് മുരടിച്ചു തണുപ്പന്‍ രീതിയിലാണ് പക്ഷഭേദമില്ലാതെ ചിന്തിക്കുന്ന ഭുരിഭാഗം ജനങ്ങളും..വോട്ടു ചെയ്താലെന്താ, ഇല്ലെങ്കിലെന്താ എന്ന ഭാവം, ആര് ജയിച്ചാലും നാടിനും നാട്ടാര്‍ക്കുമെന്തു
ഗുണം.അവനവന് മാത്രം ഗുണം എന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന സാമാന്യ ജനം..എങ്ങനെയായാലും അഞ്ചു മുതല്‍ പത്ത് ശതമാനം വരെ വോട്ടറന്മാരാണു ഒരു ഭരണമാറ്റം വേണോ വേണ്ടയോ എന്ന് തിരുമാനിക്കുന്നത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു...പരമ്പരാഗതമായി കുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടി മാറിയോന്നു കുത്തിനോക്കാംഎന്നു കരുതുന്ന ചെറിയ ശതമാനം ജനങ്ങള്‍.അവരാണു യഥ്ര്‍ത്തത്തില്‍ ജയപരാജയം തിരുമാനിക്കുന്നവര്‍..അവരെ ഞാനേറെ ബഹുമാനിക്കുന്നു..ഞാനും അത്തരത്തിലോരാളാണെന്നു പറയുന്നതിലഭിമാനിക്കുന്നു..പൊതുജനം കഴുതയല്ലെന്നും ശരിയായി പ്രതികരിക്കാന്‍ കഴിവുള്ളവരാനെന്നും തെളിയിക്കാന്‍ ഓരോ പൌരനും ലഭിക്കുന്ന സുവര്‍ണ്ണാവസരമാണ് ജനാധിപത്യ നാടുകളില്‍ വോട്ടവകാശം.ആത്മാര്‍ത്ഥതയോടും സത്യസന്ധതയോടും കൂടി
ജനനന്മയ്ക്ക് വേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ളവര്‍ക്ക്‌ മാത്രം അര്‍ഹതപ്പെട്ടതാണ് തങ്ങളുടെ മനസാക്ഷിയുടെ അംഗീകാരമെന്നു ഓരോ പൌരനും തിരുമാനിക്കണം..പാര്‍ട്ടിയല്ല വലുത്,ജനങ്ങളും രാജ്യവികസനവുമാണ് എന്ന വിശാലമായ കാഴ്ച്ചപ്പാടുണ്ടാകട്ടെ എല്ലാവര്ക്കും..അത് വാച്ചകകസര്‍ത്തുകളിലും മോഹനവാഗ്ദാനങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുക്കിനിര്ത്തുന്നവരെ പാര്ട്ടിപക്ഷഭേദമില്ലാതെ ജനങ്ങള്‍ പറിച്ചെറിയട്ടെ..

ലോകമൊട്ടാകെ മാറ്റങ്ങള്‍ക്ക് കാതോര്‍ക്കുകയാണ്.അതിന്റെ അലയടികള്‍ ലോകമെമ്പാടും കേള്‍ക്കാം.പൊതുജനങ്ങളുടെ നിശബ്ദത ഇനി മുതലെടുക്കാനാകില്ല എന്ന്ഭാരതത്തിലും ജനങ്ങള്‍ പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു കഴിഞ്ഞു.അണ്ണാ ഹസാരെയുടെ ഗാന്ധിഗിരി സമരത്തിനു ലഭിച്ച പിന്തുണ സര്‍ക്കാരിനെയും ജനാപ്രതിനിധികളെയും ഭയത്തിന്റെ മുള്‍മുനയില്‍ നിര്‍ത്താന്‍ തക്കവണ്ണം അതിശക്തമായി മുന്നേറിയത്‌ എല്ലാവരെയും അമ്പരപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഓരോ ജനസെവകരും ജാഗ്രതയോടെ കണ്ണുതുറന്നിരുന്നു കൊള്ളുക.

ജനാധിപത്യമെന്നത് അധികാരം കൈപ്പറ്റാന്‍ ഒരു കൂട്ടംആളുകള്‍ സംഘടിതമായി നടത്തുന്ന തന്ത്രങ്ങളല്ല,അധികാരസ്ഥാനത്തുള്ളവരെ പുറത്താക്കാന്‍ പ്രതിപക്ഷം ചേര്‍ന്ന് കളിക്കുന്ന കുതന്ത്രങ്ങളുമല്ല,തങ്ങളുടെ ധാര്‍ഷ്ട്യപ്രകാരമോ, സ്വേഛനുസരണമോ എന്തെങ്കിലും കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന കോപ്രായങ്ങളുമല്ല എന്ന് ജനങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആദ്യപാഠം പറഞ്ഞുതരികയാണ്. സത്യത്തിലും,ധര്‍മ്മത്തിലും നീതിയിലും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലും നിലനിന്നു കൊണ്ടും, ജനങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങള്‍
ആദരിച്ചുകൊണ്ടും അഴിമതിരഹിതമായ സേവനമാണ് ഞങ്ങള്‍ നിങ്ങളില്‍ നിന്നാഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് ഓരോ പൌരനും ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയുകയാണ്‌.

അണ്ണാ ഹസാരെയുടെ നിരാഹാരസമരം വിജയം നേടുമ്പോള്‍ നമുക്കും ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കാം.
അഴിമതിയിലൂടെ നേടുന്നതൊന്നും എനിക്ക് വേണ്ടാ.
അനര്‍ഹമായ ഒരു ആനുകൂല്യങ്ങളും എനിക്ക് വേണ്ടാ.
പക്ഷപ്രീണനങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയപ്പെട്ടു കൊണ്ട് എന്റെ ആവശ്യങ്ങള്‍ സാധിപ്പിക്കാന്‍ ഞാനിനി ശ്രമിക്കുകയില്ല
മറിച്ച് എന്റെ അവകാശങ്ങള്‍ ന്യായമായ രീതിയില്‍ ഉറപ്പാക്കാന്‍ കഴിയുന്നതെന്തും ഞാന്‍ ചെയ്യും.

മാറ്റുവിന്‍ ചട്ടങ്ങളെ സ്വയ,മല്ലെന്കില്‍
മാറ്റുവതീക്കളി നിങ്ങളെ താന്‍.

.

13 October, 2010

മാറാപ്പ്



മാറാപ്പ്
വീടിനുള്ളില്‍ കാണാതാകുന്ന അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങള്‍
ഉദാ.താക്കോല്‍,പേന,മൊബൈല്‍,ചാര്‍ജര്‍, ചില പുസ്തകങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവ തേടിയധികം അലയെന്ടതില്ലെന്നു കണ്ടെത്തിയത് അടുത്തിടെയാണ്
അത് മിക്കവാറും മൂന്നര വയസ്സുകാരി കുഞ്ഞുമകളുടെ സഞ്ചിയിലുന്ടാകും.അവള്‍ക്ക് കൌതുകം തോന്നുന്ന സാധനങ്ങള്‍ പെറുക്കിയെടുത്ത്‌ സ്വന്തം സഞ്ചയിലിട്ടു തന്‍റെ കൊച്ചു സൈക്കിളില്‍ തുക്കിനടക്കല്‍ പതിവാണ്..ഇതേ സ്വഭാവം തന്റെ മകള്‍ക്കുമുന്ടെന്ന്‍ സ്നേഹിത പറഞ്ഞപ്പോള്‍ തമാശ തോന്നി. പെണ്‍കുട്ടികളാണ് ഇത്തരം കൌതുകവസ്തു ശേഖരണം ഒരു കലയായി കൊണ്ടു നടക്കുന്നതില്‍ വിരുതര്‍.ഇളം പ്രായത്തില്‍ തന്നെ ഈ കുട്ടികള്‍ തങ്ങള്ടെ ഭാണ്ഡങ്ങളില്‍ പലതും ഒളിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ നമ്മള്‍ മുതിര്‍ന്നവര്‍ പലരും മനസ്സിന്റെ ഉള്ളറകളില്‍ ചില മാറാപ്പുകള്‍ പേറുന്നവരാണ്.പലപ്പോഴും നാം തിരിച്ചറിയുന്നില്ല എന്ന് മാത്രം.
വേദന നിറഞ്ഞ ഭൂതകാലത്തിന്ടെ മുറിവേല്പിക്കപ്പെട്ട ഓര്‍മ്മകള്‍, അവഗണനയുടെ, തിരസ്കരണത്തിന്റെ,അവ നല്‍കിയ വെറുപ്പിന്റെ നീറ്റലുകള്‍,ചെയ്തുപോയ അപരാധത്തിന്റെ,അതുളവാക്കിയ കുറ്റബോധത്തിന്റെ കനലുകള്‍,പ്രധിഷേധത്തിന്റെയും അവജ്ഞയുടെയും ക്ഷതങ്ങള്‍, ഇങ്ങനെ അബോധമനസ്സില്‍ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ മനുഷ്യര്‍ പേറുന്ന നിരവധി ചുമടുകള്‍ ഉണ്ട്. ഓര്‍മ്മകളുടെ ശവപ്പറമ്പ്‌ എന്നാണ് അബോധമനസ്സിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. മനസ്സ്‌ പലതും മറച്ച് വെച്ചിരിക്കുകയാണ്..പലതും മറന്നുവെന്ന് നാം പറയുമ്പോഴും അബോധമനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍ ഒരു കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ എന്നപോലെ എല്ലാം സ്റ്റോര്‍ ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകും.ഇവയുടെ സ്വാധീനം പിന്നിട് പലപ്പോഴും നമ്മുടെ ചിന്തകളി ല്‍ , പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ പ്രതിഫലിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടാകും നാമറിയാതെ തന്നെ .
ഉദരത്തില്‍ ഒരു ശിശു ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ അമ്മയുടെ അടിസ്ഥാനവികാരങ്ങള്‍ കുഞ്ഞിനെ സ്വാധീനിക്കുന്നുവെന്ന് ശാസ്ത്രം..ബാല്യത്തില്‍ ഏല്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്ന പല വൈകാരിക മുറിവുകളും പിന്നീട് നിഷേധാത്മക സമീപനങ്ങളിലെക്ക് അവന്റെ മനസ്സിനെ തിരിപ്പിക്കാറുണ്ട്..ഹിട്ലറിന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ പറ്റിയുള്ള പഠനം അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.ഏറെ വേദനകള്‍ മാത്രം സമ്മാനിച്ച ബാല്യം , ദുഷ്ടനായ പിതാവിന്റെയും കോങ്കണിയായ അമ്മായിയുടെയും ശിക്ഷണങ്ങള്‍ തളര്‍ത്തിയ നിസ്സഹായനായ കുട്ടി. തന്റെ പേരു വിളിച്ച് ഒരിക്കല്‍ പോലും സംബോധന ചെയ്യാതെ നായെ വിളിക്കുന്ന ആംഗ്യഭാഷയില്‍ മാത്രം അവനോട് ഇടപെട്ടിരുന്ന യെഹുദ പാരമ്പര്യമുള്ള അപ്പനെയും എപ്പോഴും ശാപവാക്കുകള്‍ കൊണ്ടവനെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചിരുന്ന അമ്മായിയെയും വെറുത്തിരുന്ന കുട്ടി...മുതിര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഉള്ളില്‍ കെട്ടിക്കിടന്നിരുന്ന പകയും വിദ്വേഷവും പുറത്തേക്കൊഴുകിയത് ലക്ഷക്കണക്കിനു യൂദന്മാരെ കൊന്നോടുക്കിക്കൊണ്ടും ഏതെങ്കിലും രീതിയില്‍ ശാരീരിക മാനസിക വൈകല്യമുള്ളവരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്തു കൊണ്ടും ആയിരുന്നു..തന്റെ വിജയത്തിനു തടസ്സമായി വന്ന സകലരെയും അയാള്‍ പിഴുതെറിഞ്ഞു.തനിക്ക്‌ കിട്ടിയ ടാങ്കര്‍ ഉപയോഗിച്ച് ആദ്യമയാള്‍ ചെയ്തത് തന്റെ അമ്മായിയുടെ ശവകുടീരം നശിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു..അത്രമേല്‍ പകയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്ത്തിനുണ്ടായിരുന്നതെന്ന്‍ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ ഹിറ്റ്‌ലറിന്റെ ജീവിതം അപഗ്രഥിക്കുന്നു.
ഒരു മനുഷ്യന്‍ വന്നിരുന്നു..സെമിനാരിയില്‍ വൈദികനാകാന്‍ പഠിക്കുന്നയാള്‍.നിക്കോട്ടിന്‍ പുകയേററ് കറുത്തിരുണ്ട ചുണ്ടുകള്‍,ദന്തങ്ങള്‍. .വെറുതെ ചോദിച്ചു. ‘ഏറെപ്പേരിലേക്ക് നന്മയുടെ പാഠങ്ങള്‍ ചോല്ലിക്കൊടുക്കാനൊരു വിളിയില്ലേ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌..എന്നിട്ടുമെന്തേ ഈ പുകയുടെ വിഷത്തെ ഒഴിവാക്കാനാകുന്നില്ല?”..മറുപടി ഇങ്ങനെയായിരുന്നു..”എന്റെ ഉള്ളിലെ വിങ്ങലുകള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കറിയില്ലല്ലോ...അമ്മയുടെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ നിന്നു തുടങ്ങിയതാണ്‍് എന്റെ ദുഃഖം..പലതവണ കുടിയനായ അപ്പന്‍ അമ്മയെ കൊല്ലാന്‍ ശ്രമിച്ചു..ഒരു ജീവന്‍ ഉള്ളിലുണ്ടെന്നു പോലും അയാള്‍ ഓര്‍ത്തിരുന്നില്ല..സഹികെട്ട അമ്മ രണ്ട് തവണ ആത്മഹത്യയ്ക്ക് ശ്രമിച്ചു..വിഷം ഉള്ളിലെത്തിയിട്ടും ഞാന്‍ മരിച്ചില്ല..ഇപ്പോഴിതാ അതേ ആത്മഹത്യ പ്രവണത എന്നിലുമുണ്ടെന്ന്‍ ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു..എന്റെ ഉള്ളിലേ വിങ്ങലുകള്‍ എന്നെ ഞെരുക്കുന്നു, സമ്മര്‍ദ്ദത്തിലാക്കുന്നു.’’ ആ മനുഷ്യനോടൊപ്പം ഞാനും ഉള്ളില്‍ കരഞ്ഞു..മനുഷ്യന്റെ സഹനങ്ങള്‍ക്ക് അന്തമുണ്ടാകുന്നില്ല..ഗര്‍ഭപാത്രത്തിന്റെ സ്വഛതയില്‍ നിന്നുതന്നെ ഒരു കുഞ്ഞ്‌ ഈ ഭുമിയിലെ നിഷേധങ്ങള്‍ക്കും തിരസ്കരണങ്ങള്‍ക്കുമെതിരെ പ്രതികാരാത്മകമായി പ്രധിഷേധിക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുകയാണ്, ഒന്നുകില്‍ സ്വയം ശിക്ഷിച്ചു കൊണ്ട്, അല്ലെങ്കില്‍ ചുറ്റുമുള്ളവരെ മുറിവേല്പിച്ചു കൊണ്ട്.. തീര്‍ച്ചയായും ഞാനി ശീലം നിര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിക്കാം ഡോക്ടര്‍ എന്ന് പറഞ്ഞദ്ദേഹം പടിയിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഞാനും കൈവീശി...

ഒത്തിരി ക്ഷതങ്ങളേററ ഭുമിയില്‍ മനുഷ്യര്‍ പരസ്പരം മുറിവേല്‍പ്പിക്കുകയാണ്..മരിച്ചാലുംഎനിക്കത് മറക്കാനാവില്ലെന്നും പതം പറഞ്ഞും നീയിതിന് അനുഭവിക്കുമെന്നൊക്കെ പരസ്പരം ശാപം ചൊരിയുകയും ചെയ്തു കൊണ്ട് പകയുടെ വിത്തിനെ ഉള്ളിലിട്ടു വളര്‍ത്തി വരുംതലമുറയ്ക്ക് കൈമാറുകയും ചെയ്യുന്ന ദുഷ്ടരാകുന്നു നമ്മള്‍ പലപപോഴും.കസാലയില്‍ മുട്ടി കാല്‍വഴുതി വീണ കുഞ്ഞിനെ അമ്മ സ്വാന്തനിപ്പിക്കുന്നത് ‘നമുക്കീ കസാലയ്ക്ക് രണ്ടടി കൊടുത്തേക്കാം ’ എന്ന് പറഞ്ഞാണ്. സ്ക്കൂളില്‍ വെച്ച് അര്‍ജ്ജുന്‍ എന്നെ തല്ലിയെന്നു പരാതി പറയുന്ന കുഞ്ഞിനോട്, തിരിച്ചു രണ്ടെണ്ണം പൊട്ടിക്കാന്‍ നിനക്ക് മേലായിരുന്നോ ‘എന്ന് ചോദിച്ചാണ് നാമവന്റെ ഉള്ളിലെ പകയെ തൊട്ടുണര്ത്തുന്നത്..ഉള്ളില്‍ സുക്ഷിക്കുന്ന പക പിന്നീട് കോപമായും,വാശിയായും,വെറുപ്പായും ചുറ്റുമുള്ളവരിലേക്ക് പകരുന്നു.അത് നമ്മെ തന്നെയും തളര്‍ത്തുന്നു. എങ്ങനെയാണ് പൊറുക്കെണ്ടതെന്ന്‍, എങ്ങനെയാ നിന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നവനെ സഹിക്കെന്ടതെന്നു, എങ്ങനെയാണ് മറക്കെന്ടതെന്നു, നമ്മുടെ മതപാഠശാലകളില്‍ ചൊല്ലിക്കൊടുക്കുന്നൊരു കാലം ഉണ്ടാകുമോ എന്നെങ്കിലും

ജീവിതയാത്രയില്‍ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ നാമൊക്കെ ഇത്തരം മാറാപ്പുകള്‍ പേറുന്നുണ്ട്..ഈ മാറാപ്പുകള്‍ വല്ലാതെ ഭാരപ്പെടുത്തുകയും മുന്നോട്ടുള്ള യാത്ര ദുഷ്കരമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ ഭാരങ്ങളിറക്കി വെക്കാന്‍ നമുക്കൊരു സൌഖ്യദായകനെ ആവശ്യമുണ്ട്. Yes,we need a healer.
ഉദരത്തില്‍ നീ രൂപം കൊള്ളൂം മുന്‍പേ നിന്നെയറിഞ്ഞോരു പിതാവിനെ ,
നിന്റെ കുറവുകള്‍ അറിഞ്ഞാലും ഒരു നോട്ടം കൊണ്ടു പോലും നിന്നെ ലജ്ജിപ്പിക്കുകയോ, നിന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ കെടുത്തുകയോ ചെയ്യാത്തോരുവനെ,
നിന്റെ മനസ്സിന്റെ നഗ്നതകള്‍, വിഴുപ്പുകള്‍ തുറന്നു കാട്ടിയാലും നിന്നെ നാണിപ്പിക്കാത്തൊരു ചങ്ങാതിയെ,
നിന്റെ അപരാധത്തിന്റെ മുറിവുകള്‍ക്ക് മേല്‍ കുറ്റബോധത്തിന്റെ തീക്കനലെറിഞ്ഞ് നിന്റെ ശിരസ്സ്‌ കുനിയിക്കാന്‍ അനുവദിക്കാത്തൊരു വിധികര്ത്താവിനെ,
നിനക്കെപ്പോഴും സുതാര്യനായി നില്‍ക്കാമെന്നു ഉറപ്പുള്ള ഒരു പ്രിയ സുഹൃത്തിനെ മുന്‍പില്‍അത്തരമൊരുവന്റെ മുന്‍പിലെ നിനക്ക് സ്വയം തുറന്നു കൊണ്ട്ട് ലജ്ജ കൂടാതെ നില്‍ക്കാനാവു.
ക്രിസ്തു (ഈശ്വരന്‍)ഒരു കണ്ണാടിയാണ്..നിനക്ക് സ്വയം കാണാന്‍, സ്വയം അറിയാന്‍, സ്വയം തിരുത്താന്‍,സ്വയം ധൈര്യപ്പെടുത്താന്‍,നിന്നെത്തന്നെ പ്രകാശിപ്പിക്കാന്‍, നിന്റെ നന്മകളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാന്‍ ഉതകുന്നൊരു മുഖം നോക്കി ..
ജീവിതത്തിലിന്നോളം ലഭിച്ച ഏക ധൈര്യവും ഇത് തന്നെയായിരുന്നു.

.
നാമനുഭവിക്കുന്ന വേദനകള്‍ക്ക് അതേനാണയത്തില്‍ തിരികെ കൊടുക്കാനാണ് നാമൊക്കെ ശീലിച്ചിരിക്കുന്നത്.എനിക്ക് മുറിപ്പെട്ടാല്‍ ഞാന്‍ മറ്റുള്ളവരെയോ എന്നത്തന്നെയോ മുറിപ്പെടുത്തും.അത് മാനുഷികമായ സഹജവാസന.ഒത്തിരി നാള്‍ കൂടെ നടന്നു, ഒരു പാത്രത്തിലുണ്ട്, യാത്രപറഞ്ഞു പോയോരാള്‍ തന്നെ ഒറ്റികൊടുക്കാനാണ് പോകുന്നതെന്ന്‍ അറിയാമായിരുന്നിട്ടും ഗുരുവവനെ തടഞ്ഞില്ല..രക്ഷയ്ക്കായ്‌ ഒന്നും കരുതിയതുമില്ല..ഒരു ആയുധവും കൊണ്ടുനടക്കാത്തവനെ പിടിക്കാന്‍ ഒരു സൈന്യത്തെയും കൂട്ടി വന്നവനെ സ്നേഹിതാ എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട്ട് ഗുരു അഭിവാദനം ചെയ്തപ്പോള്‍ കുനിഞ്ഞുപോയത് ഒറ്റി കൊടുത്തവന്റെ ശിരസ്സായിരുന്നു..ഗുരുവപ്പോഴും അക്ഷോഭ്യനായിരുന്നു.അതാണ് ദൈവീക ചോദന. അകാരണമായോ അല്ലാതെയോ) എന്നിലേല്‍പ്പിക്കപ്പെട്ട മുറിവുകള്‍ക്ക് , ഞാനൊരിക്കലും അതെ നാണയത്തില്‍ പകരം കൊടുക്കില്ലാ എന്നൊരു സ്നേഹശാഠൃം ഉള്ളില്‍ സൂക്ഷിക്കാനാവുക..ഇതൊക്കെ തിയറി പരീക്ഷയ്ക്ക് എളുപ്പമാണെങ്കിലും പ്രാക്ടിക്കല്‍ പരീക്ഷയില്‍ ഞാനൊക്കെ നന്നായി തോറ്റു പോകുമെന്ന്‍ ഉറപ്പുള്ളതുകൊണ്ട് പറയാനര്‍ഹത ലേശവുമില്ല.
ഇന്ത്യാ വിഭജന കാലത്ത് പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട ഹിന്ദു-മുസ്ലിം വര്‍ഗ്ഗിയ ലഹള സമയം,ഒരു ഹിന്ദുയുവാവ്‌ ഗാന്ധിജിയോട് പറഞ്ഞു.തന്റെ മകനെ കൊലപ്പെടുത്തിയവരില്‍ ഒരു മുസ്ലിമിനെ താന്‍ വകവരുത്തിയെന്ന്‍..പ്രതികാരത്തിനു അയാളുടെ മുന്‍പില്‍ അതേ മാര്‍ഗ്ഗമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.മകന്റെ കൊലപാതകത്തില്‍ മുറിവേറ്റയാള്‍ മറ്റുള്ളവരെയും മുറിപ്പെടുത്തുന്നു. മറ്റുള്ളവര്‍ നമ്മെ മുറിപ്പെടുത്തുകായും ആമുറിവ് ഉണങ്ങാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടത്തോളം കാലം നാം മറ്റുള്ളവരെ മുറിപ്പെടുത്തികൊണ്ടേയിരിക്കും.അത്തരമൊരു പ്രതിസന്ധിയില്‍ ഗാന്ധിയുടെ പ്രായശ്ചിത്തം നമ്മെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തും. അദ്ദേഹം ആ മനുഷ്യനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടതിങ്ങനെ. ''നീയാ കൊല്ലപ്പെട്ട സഹോദരന്റെ മകനെ നിന്റെ മറ്റുമക്കളുടെ കൂടെ വളര്‍ത്തണം,ഒരു ഹിന്ദുവായല്ല, ഒരു മുസ്ലീമായി ത്തന്നെ.


ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള അകാരണമായ വേദനകളുടെ, ഇടര്‍ച്ചകളുടെ,പകയുടെ,ഇല്ലായ്മയുടെ,വേര്‍പാടിന്റെ,വിരഹത്തിന്റെ,നിറവേറ്റപ്പെടാതെ പോയ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ,നഷ്ടമായ്‌ പോയ വസന്തങ്ങളുടെ,ഒക്കെ ഘനീഭവിച്ച, ഭാരം നിറഞ്ഞ മുറിവേറ്റ ഓര്‍മ്മകളെ മനസ്സിന്റെ ഇരുണ്ടകോണിലെ മാറാപ്പുകളില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാതെ സ്നേഹപൂര്‍വം സൌഖ്യത്തിന്റെ ഇളം തെന്നലിനാല്‍ വീശി ത്തണ്‍ുപ്പിക്കാം.

ചുറ്റിനും ഹിറ്റ്ലറിന്റെ പീരങ്കിപ്പടകള്ടെ ഗര്‍ജ്ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിസ്സഹായരായ സഹോദരങ്ങള്‍ പിടഞ്ഞു വീഴുമ്പോഴും, ഏതു നിമിഷവും പിടിക്കപ്പെടാവുന്ന ഒളിത്താവളത്തിലിരുന്നു കൊണ്ട്ട് ആന്‍ എന്ന കൊച്ചു പെണ്‍കുട്ടി സ്വപ്നം കാണുകയും കുറിച്ചിടുകയും ചെയ്യുന്നതു പോലെ 'ഞാനിനിയും മനുഷ്യന്റെ നന്മയില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു' എന്ന്‍ വെറുതെയെങ്കിലും കുറിച്ചിടട്ടെ.